Twoja przygoda zaczyna się od słowa

Technika oddaje pod naszą kontrolę twór z chakry Meitonu na wzór płomiennego psa. Może on powstać pod dłonią użytkownika lub pośród istniejących wcześniej płomieni Meitonu w zasięgu techniki. Twór ma rozmiar Średni i inteligencję właściwą dla psa stróżującego. Wykonuje rozkazy swojego twórcy, szczególnie dobrze rozumiejąc te związane z ochroną. Co bardziej skomplikowane mogą jednak niekiedy zostać wykonanymi w najbardziej intuicyjny sposób, lub pozostać dla wręcz niezrozumiałymi. Raniony, uwalnia ze swego ciała niegroźne smugi błękitnego ognia, które użytkownik może zaleczyć uiszczając koszt Połowiczny B. Nie może w ten sposób jednak odwrócić skutków ataków zdolnych zniszczyć twór jednym ciosem. Odesłanie psa poza zasięg techniki lub próba stworzenia kolejnego spowoduje odwołanie go w podobnych, niegroźnych płomieniach.

Na łbie psa znajduje się Znak Mroku, umożliwiający mu wchłanianie wypalanej przez niego chakry. Przyjmuje się, że przez pełną turę kontaktu pies może wypalić z człowieka 100 chakry, pojedyncze ugryzienia przyniosą jednak odpowiednio zmniejszony efekt. Pies może również wypalać chakrę z nadchodzących technik w stożku o ramieniu i promieniu podstawy długości 5m - wymaga to jednak, by przez czas jednej tury wył w odpowiednim kierunku, pozostając nieruchomo na wzór Kuraia absorbującego chakrę ustami. Maksymalna ranga wypalanej techniki to B, limity wypalanej chakry na turę nie mogą zaś przekroczyć połowy wartości absorpcji Znakiem Mroku użytkownika.

Posiadając Specjalizację w Meitonie i Refleks 10 Jesteśmy w stanie stworzyć do dwóch psów. Stworzenie drugiego może się odbyć w tej samej kolejce, wymaga jednak mieszania chakry przez dodatkowy czas równy złożeniu dwóch pieczęci. Naturalnie, każdy z Bulgae opłacany jest osobno.
Posiadając Rangę A w Meitonie pies może wypalać techniki do rangi A, a jego ugryzienia w ciągu jednej tury mogą wypalić 150 chakry. Ponadto wypaliwszy łącznie Podwójny koszt A pies rośnie do rozmiaru Sporego - alternatywnie odpowiedni koszt może zostać uiszczony w momencie rzucania techniki, tworząc psa o pożądanym rozmiarze.
Posiadając Rangę S w Meitonie może wypalać techniki do rangi S, a jego ugryzienia w ciągu jednej tury mogą wypalić 200 chakry. Ponadto wypaliwszy łącznie Podwójny koszt S pies rośnie do rozmiaru Sporego - alternatywnie odpowiedni koszt może zostać uiszczony w momencie rzucania techniki, tworząc psa o pożądanym rozmiarze. Koszty te liczone są osobno od kosztów poprzedniego wzrostu.
Posiadając Sennina w Meitonie i Kontrolę Chakry 10 Bulgae mogą przepalać się przez energetyczne bariery, przenikając przez nie. Takowa bariera nie jest w żaden sposób niszczona, proces zaś zajmuje psu w przybliżeniu jedną turę.

Technika tworzy psa stworzonego z płomieni Uwolnienia Mroku. Ten może powstać tuż przy użytkowniku lub z istniejących płomieni w zasięgu techniki. Pies ten ma rozmiar Średni i rozumie proste rozkazy, podobnie do zwykłego, średnio przeszkolonego psa. Raniony, uwalnia ze swego ciała niegroźne smugi błękitnego ognia, które użytkownik może zaleczyć uiszczając odpowiedni koszt, jednak gdy miałby zostać całkowicie zniszczony nie można go zregenerować. Technika dezaktywuje się również gdy pies opuści zasięg techniki.

Ze względu na bycie stworzonym z Chakry Mroku pies ten jest w stanie wypalić w przeciągu tury do 100 chakry. Może to nastąpić poprzez chwycenie wroga i trzymanie go, jak i poprzez przyjmowanie na siebie technik energetycznych. Te wciąż mogą go zniszczyć, jeśli są odpowiednio potężniejsze, a wypalenie z nich 100 chakry nie dezaktywuje ich. Pies może wykorzystać wypaloną w tej turze chakrę do opłacenia swojego kosztu utrzymania lub do regeneracji.

Posiadając Specjalizację w Meitonie pies jest w stanie na turę wypalić do 300 chakry.

Choć niektórzy uznają smocze cechy za coś co powinno być ukryte, tak są też tacy Kiyohime którzy z dumą podchodzą do swojej smoczej anatomii. Technika ta ma proste zadanie - przywrócić smocze cechy które użytkownik posiadał podczas narodzin. Czy to specyficzna źrenica oka, która przez przeszczep straciła swoją smoczą naturę, czy też łuski albo rogi, które się straciło na polu walki - za pomocą tej zdolności, można wrócić do dumnego reprezentowania smoczej natury.
Technika sama w sobie nie jest w stanie regenerować narządów oraz ludzkich kończyn. Z tego też powodu, jeżeli ktoś kompletnie nie ma ręki - nie będzie w stanie jej za pomocą tej techniki zregenerować, ani tym bardziej łusek na niej występujących - ze względu na oczywisty brak ręki. Ponadto, nie jest też w stanie ona nadpisać wyglądu aktywnych form Doujutsu ani innych przeszczepionych bądź przebudzonych kończyn oraz organów, wymaganych dla konkretnych zdolności. W takim wypadku, smocze cechy będą widoczne tylko podczas bycia nieaktywnym w przypadku Doujutsu lub ich występowanie nie będzie kompletnie możliwe, jeżeli dany organ bądź kończyna wymagają konkretnego wyglądu (przykładowo Ikite Iru Bakuhatsu). Sam proces nie jest natychmiastowy i wymaga chwili skupienia rzędu kilku sekund.

Posiadając Sennina w Ryūgū, możliwe jest dodanie kosmetycznych cech, których nie posiadało się przy narodzinach, jak przykładowo rogi, ogon , specyficzne źrenice czy łuski w nowych miejscach. Traktowane są one wtedy jak część ciała użytkownika i tak jak w przypadku innych tego typu elementów ciała, nie mają one większych walorów ofensywnych czy też defensywnych, niż te z którymi Kiyohime mógłby się urodzić zgodnie z opisem zdolności klanowej.
Posiadając technikę Jun'nō (Ryūgū C), możliwe jest również odjęcie sobie smoczych cech na stałe w ramach tej techniki.
Posiadając Specjalizację w Ryūgū, możliwe jest pominięcie pieczęci. Czas mieszania chakry trwa jednak tyle, ile trwałoby faktyczne ich złożenie.

Choć niektórzy uznają smocze cechy za coś co powinno być ukryte, tak są też tacy Kiyohime którzy z dumą podchodzą do swojej smoczej anatomii. Technika ta ma proste zadanie - przywrócić smocze cechy które użytkownik posiadał podczas narodzin. Czy to specyficzna źrenica oka, która przez przeszczep straciła swoją smoczą naturę, czy też łuski albo rogi, które się straciło na polu walki - za pomocą tej zdolności, można wrócić do dumnego reprezentowania smoczej natury. Technika nie stworzy jednak smoczych cech, jeśli te zostały stracone w wyniku wady, biegłości lub czegoś podobnego, chyba, że ich opisy mówią inaczej.
Technika sama w sobie nie jest w stanie regenerować narządów oraz ludzkich kończyn. Z tego też powodu, jeżeli ktoś kompletnie nie ma ręki - nie będzie w stanie jej za pomocą tej techniki zregenerować, ani tym bardziej łusek na niej występujących - ze względu na oczywisty brak ręki. Ponadto, nie jest też w stanie ona nadpisać wyglądu aktywnych form Doujutsu ani innych przeszczepionych bądź przebudzonych kończyn oraz organów, wymaganych dla konkretnych zdolności. W takim wypadku, smocze cechy będą widoczne tylko podczas bycia nieaktywnym w przypadku Doujutsu lub ich występowanie nie będzie kompletnie możliwe, jeżeli dany organ bądź kończyna wymagają konkretnego wyglądu (przykładowo Ikite Iru Bakuhatsu). Sam proces nie jest natychmiastowy i wymaga chwili skupienia rzędu kilku sekund.

Posiadając Sennina w Ryūgū, możliwe jest dodanie kosmetycznych cech, których nie posiadało się przy narodzinach, jak przykładowo rogi, ogon, specyficzne źrenice czy łuski w nowych miejscach. Traktowane są one wtedy jak część ciała użytkownika i tak jak w przypadku innych tego typu elementów ciała, nie mają one większych walorów ofensywnych czy też defensywnych, niż te z którymi Kiyohime mógłby się urodzić zgodnie z opisem zdolności klanowej.
Posiadając technikę Jun'nō (Ryūgū C), możliwe jest również odjęcie sobie smoczych cech na stałe w ramach tej techniki.

Styl walki opracowany przez ekspertów skraplania się którzy zamierzają wykorzystać możliwości oferowane przez wodę oraz inne ciecze mu dostępne w trakcie walki. Styl opiera się na szybkości i zadawaniu ciosów z niespodziewanej strony.

• Każdy poziom stylu Shunekijutsu zwiększa szybkość i płynność w skraplaniu się oraz powrotu do swojej ludzkiej formy w całości, bądź w części.
• Każde skroplenie się w trakcie używania tego stylu wymaga kosztu standardowego C Suika no Jutsu.

Cechy stylu:

• Hozuki w starciu zmienia się w wodę przed lub po otrzymaniu ciosu i zmienia miejsce, w którym się znajdował na takie za lub pod przeciwnikiem, by zadać niespodziewany cios. Robi to znacznie szybciej niż niedoświadczeni użytkownicy tej zdolności. Prędkość, z jaką się skrapla i wraca do pełnej formy, wzrasta wraz z rangą dziedziny. Im więcej ma doświadczenia, tym szybciej jest w stanie się skraplać, częściowo, całościowo. Można również w trakcie walki szybko zmieniać kończyny w trakcie wyprowadzania ciosów w przeróżne bronie jak ostrza, kolce, lub inne kształty, nawet obuchowe.
• Nic nie stoi na przeszkodzie, by wykorzystać w walce styl bukijutsu i korzystać z fizycznej broni, którą ma przy sobie. Współpracuje zatem z innym posiadanym stylem Taijutsu bądź Bukijutsu.
• W trakcie walki przy pomocy tego stylu możliwe jest zakleszczanie broni, bądź ciała przeciwnika w swoim własnym skroplonym ciele. Im wyższa ranga dziedziny, tym silniejszy efekt zakleszczenia i trudniej się z niego przeciwnikowi uwolnić. Wyższe rangi dziedziny Suika no Jutsu również mogą wpływać na korzyść mocniejszego zakleszczenia poprzez większą gęstość wody Hozukiego.

Posiadając Hyoton lub Futton: To również może wykorzystać te żywioły i zamieniać się w nie w trakcie walki podczas korzystania z tego stylu, wykorzystując specyfikacje tych żywiołów.

Sennin w Suika no Jutsu: Ninja jest w stanie jednocześnie skroplić się i oblać ciało wroga sobą, a przy okazji zadawać mu rany poprzez częściową transformację i pojawianie się w różnych miejscach i wykonywanie ataków/ciosów, bądź wykonywanie innych jutsu z dziedziny Suika no Jutsu lub Suitonu.

Posiadając rangę S w Shunekijutsu i 9 wytrzymałości: Użytkownik może opleść ciało sojusznika i posłużyć jako jego zbroja.. Jeżeli ten sojusznik posiada styl Jū Hohei na randze B, to nie będzie odczuwał żadnych negatywnych konsekwencji z powodu hozukiego "będącego" pancerzem, który przyjmuje na siebie obrażenia. Skuteczność hozukiego jako pancerza zależna jest od jego zdolności oraz właściwości używanego żywiołu, w jaki się zamienia. Może być np: zbroją wodną, kleistą albo nawet lodową. Hozuki w formie zbroi dalej może czerpać korzyści z Sennin w Suika no Jutsu lub technik obronnych chakra flow, lub innych barier.

Hozuki w formie zbroi ponosi standardowe koszty skroplenia za pomocą Suika no Jutsu w chwili otrzymania rany, by ją zanegować, zależne od otrzymanej rany, ale w wielu sytuacjach powinno się to potraktować jako ranę niższą, gdyż o ile nie jest to atak obszarowy, to w tej formie ciężko jednym ciosem zadać mu ranę większą niż ta porównywalna z odciętą kończyną.

Posiadając Specjalizację w Taijutsu wspieranym chakrą: Każdy cios wykonywany przez Hozukiego może być dodatkowo ładowany chakrą w wymiarze kosztu standardowego A per cios⁣, by znacząco zwiększyć siłę wykonywanych ciosów/kopniaków.

Styl opracowany przez tych, którzy są w stanie zamienić własne ciało w jakiś żywioł do unikania obrażeń, po to, by w walce w zwarciu zaskakiwać swoich przeciwników.

Posiadając Shunekijutsu na randze D szybkość naszej przemiany w inną materię jest większa niż normalnie. Aktywne korzystanie z tego bonusu wymaga jednak od nas opłacania Standardowego kosztu C na turę zwiększającego normalny koszt przemiany.
Posiadając Shunekijutsu na randze C możemy wykorzystać naszą przemianę by szybko zreorganizować ekwipunek, który posiadamy, np. przerzucając sztylet z torby biodrowej do ręki. Koszt takiego przeniesienia pojedynczej części ekwipunku to Standardowy C. Możemy przenieść ekwipunek tylko raz na turę.
Posiadając Shunekijutsu na randze B możemy przemienić kończyny, którymi wyprowadzamy ataki w różne kształty, przez co nasza ręka może przypominać wówczas młot lub kolec, coby zadać większe obrażenia. Tak przemienione kończyny współpracują też z innymi stylami walki od posługiwania się odpowiednim ekwipunkiem. Koszt takiej przemiany to Połowiczny B na turę od kończyny. Możemy zmienić daną kończynę tylko raz na turę.
Posiadając Shunekijutsu na randze A opłacając koszt Standardowy A na turę, możemy po przemianie w materię do uniknięcia obrażeń, zmaterializować je wokół obiektu, który zadał nam obrażenia i sprawić, że np. ręka czy broń wroga ugrzęźnie w naszym ciele, uniemożliwiając jej sprawne wyciągnięcie, przypominając ugrzęźnięcie kończyny/broni w ludzkim ciele. Tak zmaterializowana część ciała pozbawiona miejsc, w których ten obiekt (np. nóż) się znajduje, a także otacza to miejsce chakrą, przez co sam np. sztylet nie zada nam od razu obrażeń. Wciąż - wyrywający się wróg może nam je zadać. Możemy też użyć tego bonusu po przemianie, nawet jeśli otrzymaliśmy obrażenia, wynikające np. ze specjalnych zdolności agresora. Siła takiego ugrząźnięcia jest równa Sile użytkownika Shunekijutsu obniżonej o 2. Maksymalnie możemy tak ograniczyć wroga tylko w jednym miejscu na naszym ciele.
Posiadając Shunekijutsu na randze S możemy rozbić nasze ciało na podaną materię i ją przemieścić na zasięg dwóch metrów. Takie przemieszczanie nie jest teleportacją i jest widoczne gołym okiem (jako np. strumień dymu czy wody), jednak jest niemalże błyskawiczne, co pozwala na pojawienie się np. za przeciwnikiem. Może też służyć do uniku, acz podczas przemieszczania się, jeśli dostaniemy obrażenia, wciąż należy opłacić dodatkowo koszt takiego uniku, by nie dostać obrażeń. Każdorazowo taki przeskok to Połowiczny S i możliwy jest on do wykonania tylko raz na turę.
Posiadając Specjalizację w Taijutsu wspieranym chakrą styl dłużej nie posiada ograniczeń co do ilości wykorzystań poszczególnych bonusów na turę lub ilości ograniczonych miejsc w naszym ciele. Każdorazowe jednak wykorzystanie (czy też miejsce) to dodatkowy koszt.

Klan Kamizuru specjalizuje się w korzystaniu z owadów. Dziedzina ta zwie się Mitsubachi i jest klasyfikowana jako Hiden. Jej zdolności można podzielić na kilka rodzajów:

1. Kontrola i komunikacja z pszczołami - klan Kamizuru posiada wiele technik polegających na wykorzystywaniu pszczół, os, trzmieli czy szerszeni. Jednymi z wielu sposobów jest chociażby kontrola gestami, ale także i bardziej zaawansowana forma - feromony.
2. Przywołanie pszczół - w przeciwieństwie do ich rywali z klanu Aburame, klan Kamizuru nie oddaje swoich ciał jako swoistego siedliska dla owadów. Zamiast tego są w stanie przywoływać do siebie i wykorzystywać w technikach pszczoły, osy, trzmiele czy szerszenie, które naturalnie do nich lgną. Mogą je też przywoływać przy pomocy techniki Kuchiyose no Jutsu, gdyby była taka potrzeba. Zdolność ta nie jest liczona jako wspomaganie, gdyż dotyczy tylko przywoływania owadów wykorzystywanych w innych technikach.
3. Techniki miodu - użytkownicy Mitsubachi są w stanie wykorzystać miód w swoich technikach, tworząc z niego chociażby klony.
4. Gatunki pszczół - klan Kamizuru, podobnie jak klan Aburame, może korzystać z bardzo specyficznych gatunków pszczół, os, trzmieli czy szerszeni, a także tworzyć nowe. W tym celu należy je zgłaszać w dziale z technikami, gdzie będą sprawdzone przez moderatora technicznego. Gatunki te posiadają swoje własne cechy i zdolności, a także mogą być wykorzystywane w technikach Mitsubachi. By pójść po dany gatunek owada nie wymagana jest prośba, acz MG musi być świadomy, że po nowy gatunek idzie dana postać. Wyjątkiem są specyficzne gatunki, które w swoim opisie mają zaznaczone, że tej prośby wymagają. By pójść po dany gatunek pszczoły nie wymagana jest prośba, acz MG musi być świadomy, że po nowy gatunek idzie dana postać. Wyjątkiem są specyficzne gatunki, które w swoim opisie mają zaznaczone, że tej prośby wymagają.

Ilość owadów posiadana przez danego członka klanu Kamizuru jest ograniczona jego możliwościami w zakresie ich transportu oraz umiejętności. Bazowo wraz z ninja może przemieszczać się jedna kolonia robaków. Kolonia składa się z owadów tego samego gatunku, a ich ilość porównywalna jest do standardowego wiaderka wypełnionego po brzegi insektami. Każde rozwinięcie dziedziny klanowej zwiększa ilość kolonii o pół kolonii. Kolejną możliwością zwiększenia ich ilości, to posiadanie rangi Sennina i/lub Specjalizacji w Mitsubachi, gdzie każde z nich zwiększa ilość kolonii o 0.5. Trzecią opcją dostępna dla tych, którzy nie boją się zainwestować, to transportowanie dodatkowych insektów w specjalnych gurdach. Żywych insektów nie da się pieczętować w zwojach. Klan Kamizuru posiada również czwartą opcję - Kuchiyose no Jutsu. Do prawidłowego użycia techniki nie potrzebują posiadać podpisanego paktu. Koszt przyzwania jednej kolonii to koszt standardowy rangi przyzywanego gatunku.

Owadów gatunków już posiadanych nie ma potrzeby kupować czy zdobywać ponownie. W momencie, kiedy ninja jest w stanie utrzymać przy sobie kolejną kolonię, uznaje się, że owady samoistnie są w stanie zlecieć się do shinobi i zapełnić luki. Nie muszą jednak tego robić, pozwalając ninja na zdobycie nowego gatunku do swojej kolekcji. To odbywa się zaś na fabule odpowiedniej rangi. W przypadku stracenia wszystkich robaków danego gatunku, należy raz jeszcze udać się na fabułę celem ich odzyskania. Ranga fabuły jest równa randze owada. W przypadku Mitsubachi, fabuła nie jest wymagana, ponieważ owad ten jest zbyt pospolity.

Tak jak istnieje limit tego, ile owadów na raz możemy mieć przy sobie bądź utylizować w trakcie walki, tak ciężko mówić o jakichkolwiek limitach związanych z ilością owadów posiadanych w domu bądź innym wyznaczonym do tego miejscu. Uznaje się więc, że w stworzonym przez gracza uprzednio temacie, w jakim zamierza przechowywać swoje kolonie, posiada ich teoretycznie nieskończoną ilość, mogąc przechowywać tam dowolną liczbę gatunków tak długo, jak jest to fizycznie możliwe. W temacie takim należy też odnotowywać posiadane gatunki oraz wygląd samego miejsca.

W przypadku wywiązania się walki w takim temacie, ninja posiada dużo większą ilość owadów na swoich usługach niż w jakimkolwiek innym miejscu. Dalej obowiązuje go mechanika klanu, jednak zapas owadów przewyższa ten, jaki można często osiągnąć standardowymi metodami. Ich ilość jednak wtedy określa MG, mogąc spokojnie pokusić się o naprawdę duże wartości. Zniszczenie miejsca, gdzie przechowywane są owady, nie oznacza automatycznie zniszczenia wszystkich dostępnych kolonii czy wymordowania wszystkich posiadanych gatunków. Chociaż straty jak najbardziej są wielce prawdopodobne, część owadów zazwyczaj będzie kierowała się instynktem przetrwania, starając się uciec w bezpieczne miejsce w okolicach zniszczonego leża. Efektami może być jednak strata jakiegoś całego gatunku czy zredukowanie liczby owadów, jakie można ze sobą zabrać na misję/wątek/przygodę przez określony czas. W dobrym guście byłoby też odbudowanie leża owadów, bądź przeniesienie go w inne miejsce.

Klan Kamizuru specjalizuje się w korzystaniu z owadów. Dziedzina ta zwie się Mitsubachi i jest klasyfikowana jako Hiden. Jej zdolności można podzielić na kilka rodzajów:

1. Kontrola i komunikacja z pszczołami - klan Kamizuru posiada wiele technik polegających na wykorzystywaniu błonkoskrzydłych (np. pszczół, os, trzmieli czy szerszeni). Jednymi z wielu sposobów jest chociażby kontrola gestami, ale także i bardziej zaawansowana forma - feromony.
2. Przywołanie pszczół - w przeciwieństwie do ich rywali z klanu Aburame, klan Kamizuru nie oddaje swoich ciał jako swoistego siedliska dla owadów. Zamiast tego są w stanie przywoływać do siebie i wykorzystywać w technikach błonkoskrzydłe, które naturalnie do nich lgną. Mogą je też przywoływać przy pomocy techniki Kuchiyose no Jutsu, gdyby była taka potrzeba. Zdolność ta nie jest liczona jako wspomaganie, gdyż dotyczy tylko przywoływania owadów wykorzystywanych w innych technikach.
3. Produkty błonkoskrzydłych - użytkownicy Mitsubachi są w stanie wykorzystać produkty, które błonkoskrzydłe produkują, jak np. miód, w swoich technikach, tworząc z niego chociażby klony.
4. Gatunki pszczół - klan Kamizuru, podobnie jak klan Aburame, może korzystać z bardzo specyficznych gatunków błonkoskrzydłych, a także tworzyć nowe. W tym celu należy je zgłaszać w dziale z technikami, gdzie będą sprawdzone przez moderatora technicznego. Gatunki te posiadają swoje własne cechy i zdolności, a także mogą być wykorzystywane w technikach Mitsubachi. By pójść po dany gatunek owada nie wymagana jest prośba, acz MG musi być świadomy, że po nowy gatunek idzie dana postać. Wyjątkiem są specyficzne gatunki, które w swoim opisie mają zaznaczone, że tej prośby wymagają. By pójść po dany gatunek pszczoły nie wymagana jest prośba, acz MG musi być świadomy, że po nowy gatunek idzie dana postać. Wyjątkiem są specyficzne gatunki, które w swoim opisie mają zaznaczone, że tej prośby wymagają.

Ilość owadów posiadana przez danego członka klanu Kamizuru jest ograniczona jego możliwościami w zakresie ich transportu oraz umiejętności. Bazowo wraz z ninja może przemieszczać się jedna kolonia robaków. Kolonia składa się z owadów tego samego gatunku, a ich ilość porównywalna jest do standardowego wiaderka wypełnionego po brzegi insektami. Każde rozwinięcie dziedziny klanowej zwiększa ilość kolonii o pół kolonii. Kolejną możliwością zwiększenia ich ilości, to posiadanie rangi Sennina i/lub Specjalizacji w Mitsubachi, gdzie każde z nich zwiększa ilość kolonii o 0.5. Trzecią opcją dostępna dla tych, którzy nie boją się zainwestować, to transportowanie dodatkowych insektów w specjalnych gurdach. Żywych insektów nie da się pieczętować w zwojach. Klan Kamizuru posiada również czwartą opcję - Kuchiyose no Jutsu. Do prawidłowego użycia techniki nie potrzebują posiadać podpisanego paktu. Koszt przyzwania jednej kolonii to koszt standardowy rangi przyzywanego gatunku. Wciąż jednak muszą przywoływać te owady z miejsca, gdzie zostawili swoje kolonie, np. z ulów umieszczonych w ich domu.

Owadów gatunków już posiadanych nie ma potrzeby kupować czy zdobywać ponownie. W momencie, kiedy ninja jest w stanie utrzymać przy sobie kolejną kolonię, uznaje się, że owady samoistnie są w stanie zlecieć się do shinobi i zapełnić luki. Nie muszą jednak tego robić, pozwalając ninja na zdobycie nowego gatunku do swojej kolekcji. To odbywa się zaś na fabule odpowiedniej rangi. W przypadku stracenia wszystkich robaków danego gatunku, należy raz jeszcze udać się na fabułę celem ich odzyskania. Ranga fabuły jest równa randze owada. W przypadku Mitsubachi, fabuła nie jest wymagana, ponieważ owad ten jest zbyt pospolity.

Tak jak istnieje limit tego, ile owadów na raz możemy mieć przy sobie bądź utylizować w trakcie walki, tak ciężko mówić o jakichkolwiek limitach związanych z ilością owadów posiadanych w domu bądź innym wyznaczonym do tego miejscu. Uznaje się więc, że w stworzonym przez gracza uprzednio temacie, w jakim zamierza przechowywać swoje kolonie, posiada ich teoretycznie nieskończoną ilość, mogąc przechowywać tam dowolną liczbę gatunków tak długo, jak jest to fizycznie możliwe. W temacie takim należy też odnotowywać posiadane gatunki oraz wygląd samego miejsca.

W przypadku wywiązania się walki w takim temacie, ninja posiada dużo większą ilość owadów na swoich usługach niż w jakimkolwiek innym miejscu. Dalej obowiązuje go mechanika klanu, jednak zapas owadów przewyższa ten, jaki można często osiągnąć standardowymi metodami. Ich ilość jednak wtedy określa MG, mogąc spokojnie pokusić się o naprawdę duże wartości. Zniszczenie miejsca, gdzie przechowywane są owady, nie oznacza automatycznie zniszczenia wszystkich dostępnych kolonii czy wymordowania wszystkich posiadanych gatunków. Chociaż straty jak najbardziej są wielce prawdopodobne, część owadów zazwyczaj będzie kierowała się instynktem przetrwania, starając się uciec w bezpieczne miejsce w okolicach zniszczonego leża. Efektami może być jednak strata jakiegoś całego gatunku czy zredukowanie liczby owadów, jakie można ze sobą zabrać na misję/wątek/przygodę przez określony czas. W dobrym guście byłoby też odbudowanie leża owadów, bądź przeniesienie go w inne miejsce.

Oprócz konkretnych technik, często wykorzystujących pszczoły Kamizuru w skomplikowany i nietuzinkowy sposób, członkowie tego rodu potrafią porozumiewać się z owadami tak samo naturalnie, jak z normalnymi ludźmi. Nie potrzebują do tego słów, używając do tego przede wszystkim prostych gestów. Pozwala to na ich pozycjonowanie podczas walki, czy zlecanie prostych zadań. Pszczoły posiadają własną inteligencję pozwalającą im na współpracę czy zbieranie informacji. Dalej są to jednak tylko owady, których poziom zrozumienia świata nie przewyższa tego reprezentowanego przez standardowych przedstawicieli gatunku. Podobnie sprawa ma się z ich możliwościami fizycznymi, poruszając się nie szybciej niż inne owady występujące w naturze, wykazując zbliżoną do nich wytrzymałość. Nie mniej posiadają inne zdolności, odróżniające je od standardowo spotykanych owadów, jak chociażby zdolność do produkowania olbrzymich ilości miodu.

W zależności od umiejętności danego Kamuzuru, możliwe jest transportowanie ze sobą większej ilości owadów. Tak samo wygląda zdolność zarządzania nimi, zwłaszcza w warunkach bitewnych. Na obie te kwestie wpływa przede wszystkim doświadczenie, a wraz z nim przychodząca wiedza w kwestii jak najbardziej efektywnych metod ku temu. Początkujący Kamizuru, posiadający dziedzinę na randze D, jest w stanie nie tylko transportować, ale również kontrolować jedną kolonię owadów. Liczba ta rośnie wraz z rozwojem dziedziny. Jak można zauważyć, ilość owadów, jakie można transportować ze sobą bez pomocy pod postacią gurd pokrywa się z liczbą kolonii, jaką można kontrolować. Podobnie działa Sennin i Specjalizacja, jakie również zwiększają ilość kontrolowanych kolonii. Zapasowe insekty, czy to trzymane w specjalnych naczyniach, czy przyzwane za pomocą Kuchiyose z domowego zaciszu, mogą być wykorzystane chociażby jako zapasowi towarzysze, bądź przydzielić im inny rodzaj zadań, jaki nie wymaga jakiejkolwiek superwizji ze strony shinobi. Takim zadaniem może być chociażby wysłanie robaków na dłuższy zwiad, czy pozostawienie ich na straży jakiegoś pomieszczenia. Każda czynność, jaka pozwala robakom na działanie samodzielnie, bez wysłuchiwania nieustannego poleceń shinobi, może zostać im przydzielona i nie zostaje ona wliczona w limit kolonii aktualnie kontrolowanych.

Kamizuru mają na swoje zawołanie przeróżne rodzaje pszczół i trzymieli, jakie często wykazują specjalne właściwości gotowe do utylizacji. Abstrahując jednak od możliwości poszczególnych gatunków, warto skupić się na ogólnych zdolnościach, jakie wykazują działając w całych chmarach. Ponieważ komunikacja polega na gestach, najważniejszym wymogiem do ich kontroli jest znajdowanie się w zasięgu wzroku: ważniejsze jest zawsze jednak bycie w zasięgu wzroku owadów, niż posiadanie ich w zasięgu wzroku. Z tej przyczyny noszenie lokalizatora czy używanie specjalnych technik ocznych nie stanowi szczególnie dużej przewagi nad innymi ninja z podobnymi zdolnościami w zakresie kontroli robaków. Zasięg ten rzecz jasna nie jest stały. Przeszkody, ukształtowanie terenu, pora dnia czy nawet sam stan owadów stanowią zmienne, jakie wpływają nie tylko na to, z jak daleka są w stanie dostrzec przekazywane informacje czy na nie odpowiednio zareagować.

Inaczej wygląda sprawa w przypadku zlecenia owadom bardziej konkretnych zadań, nie wymagających ciągłego wydawania poleceń swoim podopiecznym. W przypadku, gdy pszczoły wykonują te czynności samodzielnie, bez nadzoru czy kontroli ich użytkownika, nie wliczają się w limit kolonii aktualnie kontrolowanych. Możliwe jest im przekazanie jednego czy dwóch poleceń co do tego, co te powinny zrobić w określonym przypadku np. pojawienia się wroga. Dalej nie mogą to być rzeczy zbyt skomplikowane i tak jak odwrót bądź strącenie jakiś obiektów jest jak najbardziej wykonalne, tak nie będą w stanie wykonać skomplikowanych taktyk czy walczyć, przeprowadzając same z siebie skuteczną, logiczną i uporządkowaną ofensywę. Owady posiadają też swoje ograniczenia fizyczne. Chociaż nadają się dobrze do zbierania informacji, a inne nawet doskonale sprawdzają się przy tropieniu, wysłanie ich nigdy nie wiąże się z pewnym sukcesem. Pomijając czas, jaki robaki potrzebują na podróż w obie strony, same posiadają ograniczoną szybkość lotu. Najbezpieczniej założyć, że są w stanie dotrzymać kroku osobie o dużej (6) szybkości poruszającej się biegiem. W przypadku osób szybszych, często wyszkolonych ninja, każdy poziom Szybkości zwiększa szanse na to, że szukana osoba zniknie w końcu robakom z oczu. W takich wypadkach im dłuższy pościg czy podążanie za celem, tym większa szansa, że insekty nie będą w stanie wywiązać się ze swojego zadania.

Wartym odnotowania jest też fakt, że owady pozostawione bez opieki są narażone na niebezpieczeństwo. Źródłem takiego są nie tylko wrogie jednostki, ale natura sama w sobie. Może się zdarzyć tak, że wysłana niewielka grupa owadów nie wróci bądź zostanie zdziesiątkowana chociażby przez kilka żab i ptactwo. Wysłanie niewielkiej ilości pszczół zmniejsza szanse na ich dostrzeżenie, jednak również zmniejsza szansę powrotu wszystkich nich do swojego właściciela - zwłaszcza, jeżeli ten w międzyczasie znacznie zmieni swoje położenie, nie dając wytycznych co do kierunku jego poszukiwań w takim wypadku. Tymczasem wysłanie dużej ich ilości zwiększa szanse na ich dojrzenie przez nieodpowiednie osoby, co również może stanowić niepożądany skutek. Kluczem do sukcesu jest więc odpowiednie balansowanie ich ilością biorąc pod uwagę cel i potencjalne niebezpieczeństwa.

W niektórych technikach pojawiają się konkretne nazwy owadów, jakie są do nich potrzebne. Możliwe jest jednak zastąpienie ich innymi gatunkami tak długo, jeżeli ich cechy specjalne bądź budowa sprawiają, że są w stanie stanowić zastępstwo za gatunek domyślny. Jeżeli więc, dla przykładu, powstanie kiedykolwiek inny gatunek posiadający żądło, może stanowić zastępstwo za Dochibachi w technikach z nich korzystających.

Oprócz konkretnych technik, często wykorzystujących pszczoły Kamizuru w skomplikowany i nietuzinkowy sposób, członkowie tego rodu potrafią porozumiewać się z owadami tak samo naturalnie, jak z normalnymi ludźmi. Nie potrzebują do tego słów, używając do tego przede wszystkim prostych gestów. Pozwala to na ich pozycjonowanie podczas walki, czy zlecanie prostych zadań. Pszczoły posiadają własną inteligencję pozwalającą im na współpracę czy zbieranie informacji. Dalej są to jednak tylko owady, których poziom zrozumienia świata nie przewyższa tego reprezentowanego przez standardowych przedstawicieli gatunku. Podobnie sprawa ma się z ich możliwościami fizycznymi, poruszając się nie szybciej niż inne owady występujące w naturze, wykazując zbliżoną do nich wytrzymałość. Nie mniej posiadają inne zdolności, odróżniające je od standardowo spotykanych owadów, jak chociażby zdolność do produkowania olbrzymich ilości miodu.

Ranga Mitsubachi	Posiadane kolonie	Kontrolowane kolonie
Ranga D	1	1
Ranga C	1.5	1 .5
Ranga B	2	2
Ranga A	2.5	2.5
Ranga S	3	3
Specjalizacja	+ 0.5	+ 0.5
Sennin	+ 0.5	+ 0.5

Użytkownikom Mitsubachi ich kolonie towarzyszą poprzez latanie w ich pobliżu, przez co mogą być narażone na negatywne warunki atmosferyczne. Jednak zarówno Sennin, jak i Specjalizacja zwiększa ich zdolność zarówno posiadanych przy sobie kolonii, jak i kolonii, które mogą aktywnie kontrolować. Wciąż mogą przenosić dodatkowe kolonie w specjalistycznych pojemnikach, zwiększając tym samym ilość błonkoskrzydłych, które towarzyszą użytkownikowi.

Warto mieć na uwadze, że każdą napoczętą kolonię należy wpierw uzupełnić do końca. Kamizuru nie może więc mieć przy sobie maksymalnie 3 kolonii, z czego 1.5 kolonii będzie jednego gatunku, a 1.5 kolonii drugiego. Mogą jednak mieć np. 2 kolonie jednego gatunku i 0.5 kolonii innego, jeśli jest to limit ich kontroli czy posiadania. Analogicznie w kontrolowaniu błonkoskrzydłych - różne gatunki walczą o swoje miejsce przy użytkowniku Mitsubachi, a także wymagają trochę innej uwagi do ich kontroli.

Kamizuru kontroluje swoje kolonie przeróżnych insektów głównie poprzez gesty, dlatego może kontrolować te owady tylko wtedy, gdy te mają go w zasięgu swojego wzroku, więc nawet jeśli sam użytkownik Mitsubachi posiada zdolności widzenia pszczół np. za przeszkodami (np. Byakugan) nic mu to nie da, bo owady go nie widzą. Poszczególne gatunki lub techniki mogą jednak wpływać na sposób ich kontroli i omijać te ograniczenia.

Błonkoskrzydłe mogą działać samodzielnie, jeśli dostaną polecenie, które nie wymaga od nich nieustannej opieki członka Kamizuru (np. śledź cel). Takie polecenie, gdzie kolonia pozostawiona jest samemu sobie sprawia, że dana kolonia nie wlicza się dłużej w limit kolonii kontrolowanych przez danego użytkownika Mitsubachi.

Jeśli dany gatunek nie ma sprecyzowanego tego inaczej - przyjmuje się, że maksymalna prędkość danego robaka jest porównywalna do dużej szybkości (6) normalnego człowieka w biegu.

W niektórych technikach pojawiają się konkretne nazwy owadów, jakie są do nich potrzebne. Możliwe jest jednak zastąpienie ich innymi gatunkami tak długo, jeżeli ich cechy specjalne bądź budowa sprawiają, że są w stanie stanowić zastępstwo za gatunek domyślny. Jeżeli więc, dla przykładu, powstanie kiedykolwiek inny gatunek posiadający żądło, może stanowić zastępstwo za Dochibachi w technikach z nich korzystających.

Gatunek przypominający znane wszystkim Kamizuru osy, jednak mniejsze i charakteryzujące się innymi cechami. Chociaż łatwe do pomylenia, pszczoła jest mniejsza od swojego kuzyna, mierząc około 1.5cm z czego samce - trutnie - osiągają do 1cm, są nieco bardziej pulchne i posiadają kołnierz złożony z beżowego włosia. Podobny kołnierz posiadają robotnice, jednak jest on mniej gęsty i mniej rzucający się w oczy. Mają również trzy pary odnóży, z czego dwa z nich mają początek na części odwłokowej, zaś jedne na korpusie owada. Są czarne, chude i zakończone niewielkimi szczypcami umożliwiające im utrzymać się na kwiatach czy powierzchniach o dużym nachyleniu.

Pszczoły miodne słyną z tego, co same mają w nazwie swojego gatunku - z miodu. Jedna kolonia pszczół jest w stanie wyprodukować beczkę miodu na turę, jaki mogą wypluć ze swoich aparatów gębowych na odległość 5m pod postacią prostego strumienia. Miód produkowany przez pszczoły jest gęsty i lepki, przez co osoby o przeciętnej sile (5) mają problem, by się z niego wydostać.

Gatunek przypominający znane wszystkim Kamizuru osy, jednak mniejsze i charakteryzujące się innymi cechami. Chociaż łatwe do pomylenia, pszczoła jest mniejsza od swojego kuzyna, mierząc około 1.5cm z czego samce - trutnie - osiągają do 1cm, są nieco bardziej pulchne i posiadają kołnierz złożony z beżowego włosia. Podobny kołnierz posiadają robotnice, jednak jest on mniej gęsty i mniej rzucający się w oczy. Mają również trzy pary odnóży, z czego dwa z nich mają początek na części odwłokowej, zaś jedne na korpusie owada. Są czarne, chude i zakończone niewielkimi szczypcami umożliwiające im utrzymać się na kwiatach czy powierzchniach o dużym nachyleniu.

Pszczoły miodne słyną z tego, co same mają w nazwie swojego gatunku - z miodu. Jedna kolonia pszczół jest w stanie wyprodukować beczkę miodu na turę, jaki mogą wypluć ze swoich aparatów gębowych na odległość 5m pod postacią prostego strumienia pod niewielkim ciśnieniem. Miód produkowany przez pszczoły jest gęsty i lepki, przez co osoby o przeciętnej sile (5) mają problem, by się z niego wydostać.

Technika tworząca ul. W tym jednym zdaniu dałoby radę zawrzeć całą esencję ów jutsu. Ul tworzony jest z miodu, przybierając kształt kopca z stworzonymi w środku klastrami potrzebnymi owadom. Nie jest to najwytrzymalsza konstrukcja, bowiem można ją zniszczyć przykładając więcej siły do ścian. Płacąc koszt E posiada on wielkość standardowego ula i może stanowić dom dla owadów Kamizuru. Może być również ich schronieniem czy miejscem, gdzie mogą się szybciej rozmnożyć w trakcie wątku, jeśli tylko ma czas i chęci, by oszczędzić własne zapasy chakry celem uzupełnienia strat. Ulu nie da się przenosić. Uznaje się, że w ciągu dwóch tur możliwe jest odzyskanie połowy kolonii jednego gatunku. Ul jest w stanie zniszczyć już dowolna technika ofensywna D czy nawet słabsze (4) osoby po uderzeniu w niego pięścią.

Podczas misji/wątku/fabuły z MG można mieć w większości przypadków aktywny tylko jeden ul. We własnym domu bądź pasiece można ich zrobić jednak wiele więcej, jako dom dla posiadanych gatunków owadów. Dzieje się tak, ponieważ owady mimowolnie dążą do ula, który został stworzony najwcześniej, a jest w zasięgu ich wzroku. Ten zaś jest w stanie pomieścić spore ilości owadów, przez co ciężko go przepełnić. Owady zaczną wypełniać kolejny stworzony, jeśli w pierwszym z jakiegoś powodu braknie miejsca.

Posiadając otwartą dziedzinę Dotonu możliwe jest stworzenie ulu z ziemi i kamieni w okolicy, zwiększając nieznacznie jej wytrzymałość i sprawiając, że lepiej kamufluje się w stworzonym otoczeniu.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi ilość owadów odzyskanych w ciągu pełnej tury wzrasta do jednej kolonii.

Technika tworząca sporych rozmiarów ul, który służy Kamizuru do odzyskiwania gatunków swoich owadów. Dostosowuje on swój rozmiar dla docelowego gatunku i pozwala w przeciągu tury odzyskać 0.5 kolonii danego gatunku błonkoskrzydłych. Ul ma dość słabą wytrzymałość i zniszczy go już dowolna ofensywna technika rangi D czy nawet cios z Siłą 4.

Technikę można wykorzystać też do stworzenia ulu w swoim własnym domu, zapewniając swoim owadom miejsce do życia i rozmnażania się, pozwalając użytkownikowi na swobodne przywoływanie ich przy pomocy Kuchiyose no Jutsu.

Posiadając otwartą dziedzinę Dotonu możliwe jest stworzenie ulu z ziemi i kamieni w okolicy, zwiększając nieznacznie jej wytrzymałość i sprawiając, że lepiej kamufluje się w stworzonym otoczeniu.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi ilość owadów odzyskanych w ciągu pełnej tury wzrasta do jednej kolonii.

Jedna z prostszych technik, która nie powinna być problemem w użytku, a zarazem jest całkiem przydatna, kiedy chcemy objąć kogoś ochroną przed naszymi owadami w trakcie walki. Użytkownik wykonując pieczęcie, wypuszcza z feromony, które rozpylone mogą zostać przez niego kontrolowane na kim konkretnie osiądą. Kiedy tak się już stanie, używane przez niego gatunki owadów nie będą uważały dane osoby za swoich wrogów przez co w trakcie walki nie będą skupiały na nich swojej uwagi.

Posiadając rangę A w Mitsubachi, zasięg techniki wzrasta o 5 metrów.
Posiadając rangę S w Mitsubachi, zasięg techniki wzrasta łącznie o 10 metrów.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi, technika nie wymaga wykonywania pieczęci, zastępując je skupieniem czakry.

Jedna z prostszych technik, która nie powinna być problemem w użytku, a zarazem jest całkiem przydatna, kiedy chcemy objąć kogoś ochroną przed naszymi owadami w trakcie walki. Użytkownik wykonując pieczęcie, wypuszcza z feromony, które rozpylone mogą zostać przez niego kontrolowane na kim konkretnie osiądą. Kiedy tak się już stanie, używane przez niego gatunki owadów nie będą uważały dane osoby za swoich wrogów przez co w trakcie walki nie będą skupiały na nich swojej uwagi. Feromony utrzymują się na celu przez 6h.

Posiadając rangę C w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta do 15 metrów.
Posiadając rangę B w Mitsubachi feromony utrzymują się przez 12h.
Posiadając rangę A w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta do 20 metrów.
Posiadając rangę S w Mitsubachi feromony utrzymują się przez 24h.
Posiadając Sennina Mitsubachi możemy oznaczać osoby specjalnymi feromonami, przez co poza samą ich ochroną, pszczoły mogą rozróżnić poszczególne osoby.

Technika nazywana przez niektórych techniką klonowania, jednak jej celem nie jest ninja używający ów jutsu. Kamizuru jest bowiem w stanie stworzyć z posiadanego miodu kolonie owadów złożonych ze słodkiego wyrobu. Jedna beczka miodu umożliwia utworzenie jednej kolonii owadów. Owady uformowane z miodu posiadają wygląd docelowych owadów oraz zdolność lotu. Nie posiadają jednak ich cech, ich zdolność do wgryzienia się w kogoś za pomocą aparatu gębowego złożonego ze słodkiej mazi jest niemal znikoma, ale kolorystycznie nie odbiegają od tworzonego pierwowzoru. Owady są w pełni sterowane przez Kamizuru. Ich zniszczenie jest dziecinne proste, jednak w przypadku tej techniki jest to na plus. Każdy zniszczony owad wybucha bowiem, chociaż w sposób nie stanowiący dla nikogo najmniejszego zagrożenia, rozlewając wokół dość znaczną ilość klejącego miodu. Miód posiada te same właściwości, co miód użytych owadów.

Posiadając rangę S w Mitsubachi oraz płacąc koszt podwójny za stworzenie kolonii, można zwiększyć skuteczność miodu w sposób, gdzie w przypadku Mitsubachi osoby o bardzo dużej (7) sile będą miały problem z wyswobodzeniem się.
Posiadając Sennina w Mitsubachi możliwe jest, za uiszczeniem kosztu standardowego D, wysadzenie stworzonych pszczół celem pokrycia celu miodem.

Technika pozwala wykorzystać beczkę miodu do utworzenia jednej kolonii błonkoskrzydłych, gdzie rozmiar pojedynczej pszczoły nie przekracza dłoni. Tak stworzona kolonia, jest niczym więcej jak miodowym klonem, który poza wyglądem i możliwościami lotu nie posiada żadnych innych cech kopiowanego gatunku. Nie posiadają też możliwości gryzienia czy użądlenia celu, a także dość łatwo je zniszczyć. Po zniszczeniu - rozpadają się na zaskakującą dużą ilość miodu (2x więcej niż objętość owada), który jest dość lepki i może utrudniać poruszanie się.

Posiadając Specjalizację w Mitsubachi możliwe jest stworzenie kopii dowolnego gatunku pszczół, niezależnie od ich rozmiaru.
Posiadając Sennina w Mitsubachi możliwe jest, za uiszczeniem kosztu Standardowego C od kolonii, wysadzenie wszystkich pszczół z danej kolonii celem pokrycia celu i okolicznego terenu lepkim miodem. Można "wysadzić" kolonię znajdującą się maksymalnie 15 metrów od nas.

Technika wykorzystuje zdolność użytkownika do wytwarzanie miodu, a która zostaje w tym przypadku użyta do stworzenia miodowych odpowiedników pszczół Dochibachi, które tak jak swe oryginały, posiadają zdolność żądlenia. W przeciwieństwie do normalnych owadów, wytrzymałość miodowych Dochibachi jest do nich znacznie obniżona i zachowuje się podobnie do miodowych klonów klanu Kamizuru pod względem przyjmowania obrażeń. Ich przeciwstawną zaletą jest jednak zwiększona szybkość pozwalająca na łatwiejsze dotarcie do ofiary. W jaki sposób jednak te pszczoły zostają wypuszczone? Przez usta samego użytkownika. Po złożeniu pieczęci, pszczoły w ilości odpowiadającej jednemu rojowi Dochibachi wylatują z ust użytkownika i lecą w kierunku przeciwnika w jednym konkretnym celu - użądleniu go i sprawieniu, że ten spuchnie tak jak to ma miejsce w oryginalnej zdolności owada. Kiedy tylko to się uda, nie pozostają one na jeszcze jedną turę - rozpadają się natychmiastowo na miód (tak jak klony) który może zostać potem użyty do kolejnych technik.

Posiadając rangę A w Mitsubachi, strumień Dochibachi jest znacznie większy, wzrastając o dodatkowy rój.
Posiadając rangę S w Mitsubachi, strumień Dochibachi wzrasta o łącznie dwa dodatkowe roje.
Posiadając Specjalizację Mitsubachi, nie wymaga się użytku trzech ostatnich pieczęci.

Wybrana ilość Dochibachi zbliza się bliżej celu, po czym będąc w zasięgu są w stanie za pośrednictwem chakry Kamizuru użyć swoich żądeł jako broni dystansowej. Wysłanych żądeł jest dużo, albowiem ich ilość wynika z faktu sporej ilości owadów w kolonii. Lecą jednak z szybkością taką, jak wyrzucone senbony, to też chociaż przytłaczają ilością, możliwe są próby ich zbijania. Użyte żądła posiadają te same właściwości, jak gdyby osy same użądliły trafioną ofiarę. Oznacza to, że nie tracą na skuteczności, a trucizna posiadana przez Dochibachi dalej stanowi zagrożenie. Owady można rozproszyć, celem przeprowadzenia ostrzału z kilku punktów naraz. Dochibachi, jaki wystrzelił swoje żądło za pomocą techniki, traci je.

Posiadając rangę S w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta o 5m.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi ilość potrzebnych owadów spada o połowę.

Technika pozwalająca za pomocą chakry wykorzystać żądła swoich pszczół by je wystrzelić na dystans, zasypując wroga gradem pocisków. Żądła te wciąż transportują swoją truciznę i wróg, który oberwie nimi odczuwa ją tak samo, jakby pszczoła go użądliła. Pszczoły po wystrzeleniu tracą swoje żądło, co może doprowadzić np. do ich śmierci.

Posiadając rangę B w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta do 15m.
Posiadając rangę A w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta do 20m.
Posiadając rangę S w Mitsubachi zasięg techniki wzrasta do 25m.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi żądło pszczoły po wystrzeleniu kopiuje się, dwukrotnie zwiększając ilość pocisków. Koszt techniki rośnie jednak do Podwójnego.

Prosta technika stworzona do zarówno śledzenia jak i zbierania informacji poprzez wykorzystywanie zmysłów pszczół, szerszeni i innych gatunków owadów wpasowujących się w ekspertyzę klanu Kamizuru.

Poprzez wypuszczenie pojedynczej pszczoły i złożeniu pieczęci, użytkownik może pozwolić sobie na obserwowanie świata poprzez jej oczy, jednak nie mogąc wpłynąć na to gdzie poleci, jeśli wcześniej nie wyda jej komendy. Do poprawnego działania, trzeba stale podtrzymywać pieczęć koncentracji. W tym czasie oczy użytkownika zaczynają świecić się miodowym kolorem, pozwalając mu na dalsze kontaktowanie się z osobami wokół niego, jednak jego zmysł wzroku będzie skupiony nadal na tym, co widzi owad. Może także poruszać się lub walczyć, jeśli jakaś umiejętność mu na to pozwala.

Posiadając 10 w atrybucie Refleksu, możliwe jest wykorzystywanie większej ilości pszczół, aby osiągnąć perspektywę z wielu miejsc.
Posiadając Sennina Mitsubachi, pieczęcie wymagane do użycia techniki zostają skrócone do Pieczęci Konfrontacji.

Prosta technika stworzona do zarówno śledzenia jak i zbierania informacji poprzez wykorzystywanie zmysłów pszczół, szerszeni i innych gatunków owadów wpasowujących się w ekspertyzę klanu Kamizuru.

Poprzez wypuszczenie pojedynczej pszczoły i złożeniu pieczęci, użytkownik może pozwolić sobie na obserwowanie świata poprzez jej oczy, jednak nie mogąc wpłynąć na to gdzie poleci, jeśli wcześniej nie wyda jej komendy. Do poprawnego działania, trzeba stale podtrzymywać pieczęć koncentracji. Utrzymując technikę można komunikować się z innymi osobami, ale użytkownik widzi tylko to, co widzi owad. Może także poruszać się lub walczyć, jeśli jakaś umiejętność mu na to pozwala.

Technika miodu, która w swej podstawie nie wymaga jakiegokolwiek wytworzenia go z pomocą pszczół, gdyż możliwy jest on do wytworzenia przez samego użytkownika w różne formy. W tej postaci, tworzy się ją z pomocą miodu wyplutego przez własne usta lub pszczoły na powierzchni ręki użytkownika na której pojawia się okrągła kulka przypominająca swoim rozmiarem tę do gry w nogę. Kulka ta lewituje nad ręką użytkownika techniki i może zostać ona przez niego wykorzystana do rzucenia. Po tym, gdy miodowa kula zostanie rzucona można złożyć pieczęć konfrontacji, która powoduje jej eksplozję. Po rozbryzgu we wszystkie kierunki, miód dotykający istoty lub przedmioty, pozwala na zlepienie się ich ciał lub przytwierdzenie ich do podłoża. By wydostać się z miodowej pułapki, wymagana jest Siła o poziomie 6. Dodatkowym efektem kulki jest silny zapach zachęcający zwierzęta do tego, aby skierować się w miejsce znajdowania się miodu. Po przebyciu 20 metrów, technika traci swoją formę i rozpuszcza się

Posiadając Specjalizację w Mitsubachi, ilość czasu kumulacji zostaje skrócony a połowę, a aktywacja eksplozji wymaga jedynie impulsu chakry. Tak samo wzrasta też o jeden poziom atrybut Siły potrzebnej do wydostania się z pułapki.
Posiadając Sennina w Mitsubachi, istnieje możliwość stworzenia naraz dwóch kulek, które pojawiają się w dłoniach użytkownika lub utworzenia jednej jeszcze większej, której rozmiar po rzucie pozwala rozszerzyć średnicę eksplozji o dodatkowe 10 metrów. Do obu wersji wymagany jest koszt dwukrotny rangi B.

Technika tworząca kulę miodu nad ręką użytkownika, którą ten może rzucić. Ta po trafieniu w jakiś cel rozpada się, oblepiając kleistym miodem wszystko w promieniu 5 metrów od miejsca trafienia. Można ją też "wysadzić" wcześniej poprzez złożenie odpowiedniej pieczęci. Miód jest na tyle lepki, że dopiero osoby o dużej Sile są w stanie się z niego uwolnić.

Posiadając Specjalizację w Mitsubachi miód jest jeszcze bardziej lepki i potrzeba siły godnej olimpijczyka by się z niego uwolnić.
Posiadając Sennina w Mitsubachi, istnieje możliwość podłączenia cienkiej linki z miodu o długości nawet 20 metrów, co pozwala sterować nią podobnie jak młotem meteorytowym czy rzutką linową. Wówczas kula miodu jest utwardzona jak z żelaza i jedynie Pieczęć Konfrontacji doprowadzi do jej "eksplozji". Utworzenie takiej broni kosztuje jednak dodatkowo koszt Standardowy B, ale nie ma kosztu utrzymania.

Jutsu to pozwala przekazać swoim pszczołom przygotowany wcześniej specyfik. W wyniku tej techniki jad, który domyślnie by aplikowały jest zmieniany na specyfik, którą poda im użytkownik. Dotyczy to tylko specyfików, które jako formę podania mają zapisane formę dożylną lub domięśniową. Sam proces dla pszczół nie jest szkodliwy, jednak wymaga wcześniejszego przygotowania. Pszczoły po 24 godzinach samoistnie podmieniają zdobyty specyfik na swój jad. Jednokrotne użycie techniki umożliwia danie jednej kolonii pszczół specyfiku. Dawka, jaka jest wstrzykiwana w osoby przez owady jest zależna od MG. To, ile dawek specyfiku należy przygotować dla danego gatunku pszczół jadowych jest w pełni zależne od MG, ale przyjmuje się, że dla pszczół rangi B potrzeba 12 dawek, by cała kolonia została w nią uzbrojona. W przypadku innych rang jest to w pełni zależne od MG i zależy od takich czynników jak chociażby rozmiar pszczół, siła jadu czy ranga owada. Wyjątkiem są specyfiki przygotowywane na tę okazję, które w swoim opisie mają ten element wyszczególniony.

Posiadając Mitsubachi na randze A ilość potrzebnych dawek specyfiku, by cała kolonia ja posiadała maleje o połowę.
Posiadając Mitsubachi na randze S ilość potrzebnych dawek specyfiku, by cała kolonia ja posiadała maleje o kolejną połowę (łącznie do 1/4 oryginalnej ilości).
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi dany pszczołom specyfik utrzymuje się w ich organizmie 24h dłużej.

Jutsu to pozwala przekazać swoim pszczołom przygotowany wcześniej specyfik. W wyniku tej techniki jad, który domyślnie by aplikowały jest zmieniany na specyfik, którą poda im użytkownik. Dotyczy to tylko specyfików, które jako formę podania mają zapisane formę dożylną lub domięśniową. Sam proces dla pszczół nie jest szkodliwy, jednak wymaga wcześniejszego przygotowania. Pszczoły po 24 godzinach samoistnie podmieniają zdobyty specyfik na swój jad. Jednokrotne użycie techniki umożliwia danie jednej kolonii pszczół specyfiku. Dawka, jaka jest wstrzykiwana w osoby przez owady jest zależna od MG. To, ile dawek specyfiku należy przygotować dla danego gatunku pszczół jadowych jest w pełni zależne od MG, ale przyjmuje się, że dla pszczół rangi B potrzeba 12 dawek, by cała kolonia została w nią uzbrojona. W przypadku innych rang jest to w pełni zależne od MG i zależy od takich czynników jak chociażby rozmiar pszczół, siła jadu czy ranga owada. Wyjątkiem są specyfiki przygotowywane na tę okazję, które w swoim opisie mają ten element wyszczególniony.

Posiadając Mitsubachi na randze A ilość potrzebnych dawek specyfiku, by cała kolonia ja posiadała maleje do 6. Analogicznie przy innych dawkach.
Posiadając Mitsubachi na randze S ilość potrzebnych dawek specyfiku, by cała kolonia ja posiadała maleje do 3. Analogicznie przy innych dawkach.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi dany pszczołom specyfik utrzymuje się w ich organizmie do 48h.

Samą podstawą techniki jest fakt posiadania wielu kolonii pszczół na swój własny użytek w ulu lub innym miejscu do tego przeznaczonym. Spełniając ten podstawowy warunek do użycia techniki, shinobi może pokusić się o przywołanie do jednego miejsca wszystkich swoich kolonii, które odpowiadają na jego wezwanie i stają się bronią masowego rażenia, kontrolowanych przez wydzielane przez niego feromony. Po wykonaniu pieczęci, shinobi podnosi następnie do góry dłonie, a niebo nad nim zaczyna ściemniać się, by następnie utworzyć mierzący 15 metrów okrąg na kształt czarnego wiru przez który wcześniej wspomniane owady mogą zostać przez niego wypuszczone.

Posiadając Specjalizację w Mitsubachi, skracamy ilość pieczęci potrzebnych do wykonania o połowę.

Technika miodu, która w swej podstawie nie wymaga jakiegokolwiek wytworzenia go z pomocą pszczół, gdyż możliwy jest on do wytworzenia przez samego użytkownika w różne formy. W tej formie, użytkownik z pomocą chakry przemienia swój własny pot znajdujący się na ciele w miodową zbroją działającą jak cienki, lecz silny karapaks przypominający wzorem budowę ciałka pszczoły, który natychmiastowo twardnieje do formy "skorupy". Posiadając go na swoim ciele, użytkownik staje się znacznie bardziej wytrzymalszy zarówno na warunki fizyczne jak i dostaje dodatkowej ochrony przed żywiołem Katonu, lecz działa on jednorazowo, powodując następnie roztopienie się miodu, chroniąc użytkownika przed poparzeniami technik do rangi B. Zbroja potrafi przetrwać uderzenia o randze Siły 7, lecz kruszy się w momencie zadania uderzeń o sile rangi 8.

Posiadając Specjalizację i Sennina w Mitsubachi, miodowa zbroja staje się znacznie bardziej wytrzymalsza, lekko przewyższając poziom wytrzymałości zwyczajnej zbroi. Dodatkowo, istnieje szansa, że zatrzyma ona większość technik rangi B, pomijając Katon o randze wyższej niż zbroja na to pozwala i techniki działające punktowo.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi, czas kumulacji zostaje skrócony do połowy.
Posiadając Sennina w Mitsubachi, rośnie ranga technik Katonu, które może przetrwać użytkownik, do rangi A.
Posiadając dziedzinę Iryo Ninjutsu na randze B z uwagi na lecznicze właściwości miodu, rany odniesione przez użytkownika zaczynają się goić, jednak skuteczność leczenia jest ograniczona — maksymalna siła działania odpowiada technice Shōsen no Jutsu rangi D. Każdorazowe leczenie jednej rany wiąże się z poniesieniem kosztu chakry rangi jak dla techniki rangi D, przy czym jest to możliwe jedynie wtedy gdy użytkownik techniki pozostaje w bezruchu.

Technika tworząca na użytkowniku zbroję z miodu, która zapewnia mu dodatkową ochronę przed Uwolnieniem Ognia, lecz wytrzyma jedynie technikę rangi B, po czym miód się roztopi. Do tego wytrzyma uderzenia o Sile 7, acz przy wyższych już się niszczy.

Posiadając Rangę S w Mitsubachi rośnie odporność zbroi na Katon, pozwalając jej nawet przetrwać jedną technikę rangi A.
Posiadając Specjalizację w Mitsubachi nie trzeba dłużej składać pieczęci, jednak czas koncentracji chakry jest równy ich złożeniu.
Posiadając dziedzinę Iryō Ninjutsu na randze B z uwagi na lecznicze właściwości miodu, rany odniesione przez użytkownika zaczynają się goić, jednak skuteczność leczenia jest ograniczona — maksymalna siła działania odpowiada technice Shōsen no Jutsu rangi D. Każdorazowe leczenie jednej rany wiąże się z poniesieniem kosztu chakry rangi jak dla techniki rangi D, przy czym jest to możliwe jedynie wtedy gdy użytkownik techniki pozostaje w bezruchu.