Newsy

Statystyki: autor: Cesarz — wczoraj, 23:15

Najważniejsze wydarzenia

• Reiner zwietrzył okazję i postanowił radykalnie się wzbogacić poprzez przejęcie środków przeznaczonych na budowę szkoły w Jabłonkach, wsi zlokalizowanej w okręgu Mintlaw pod Azeloth. Owe środki w postaci weksla znajdowały się w pieczy sołtysa Jabłonek, Odo Nebermeiera^. Reiner w porozumieniu z Yngą, Zamią oraz Zigzak uknuli plan napaści na Nebermeiera klasyczną metodą zasadzki przy polnej drodze na możliwie wielkim odludziu. Po naradzie w porzuconej, zrujnowanej chacie przystąpili do realizacji planu. Wybrali miejsce pomiędzy wsiami Niwy i Lipki, z dala od ludzkich siedzib i zabudowań, niedaleko zagajnika i wąwozu, które naturalnie ograniczały pole widzenia nadjeżdżających wozem ofiar. Ynga i Zamia wcieliły się w role napadanych niewiast, zaś Reiner i Zigzak ucharakteryzowali się na zatwardziałych przestępców, przezornie zasłaniając swe twarze chustami i ocieniając kapturami. Ustalili też między sobą pseudonimy na czas akcji, by nie zdradzić swych tożsamości. 
• Cała czwórka odegrała przedstawienie przed Odo Nebermenierem, jego synem Hodo^ i parobkiem Matiasem^ dość przekonująco, więc ci zatrzymali swój wóz i zainteresowali się sceną. Ynga i Zamia zdołały zyskać zaufanie Jabłonczan na tyle, że Hodo stanął w obronie Yngi, a Odo przygarnął na swój wóz Zamię. 
• Podczas gdy Zigzak była trzymana w szachu przez uzbrojonego w nóż Hodo Nebermeiera, Reiner postanowił przejąć wóz i zadarł z Matiasem, grożąc mu nienabitym pistoletem. Oberwał od dzielnego parobka z pięści w szczękę, ale zdołał się zemścić, ciskając w niego celnie kamieniem znalezionym na ziemi. 
• Zigzak nie zamierzała atakować Jabłonczanina, jedynie zająć jego uwagę. Zaskoczyła wszystkich nagłym skowytem, który poniósł się echem po okolicy. I coś na to wycie odpowiedziało własnym. 
• Zamia, tkwiąc w ojcowskich objęciach sołtysa, zmacała zwitek papieru za jego pazuchą i zdołałaby go wykraść, gdyby Nebermeier nagle nie zorientował się, że jest podejrzanie obłapiany. Sołtys przytrzymał Zamię i zawołał swego syna wraz z parobkiem na pomoc. W tym samym momencie obcy skowyt rozbrzmiał bliżej, ewidentnie od strony wąwozu. 
• Ynga wskoczyła ma wóz, pozornie spełniając prośbę pragnącego chronić ją Hodo, a tak naprawdę, by pomóc złapanej przez sołtysa Zamii. Odwróciła uwagę starszego Nebermeiera bardzo przekonującą przemową, jednocześnie pozwalając dotknąć swojej piersi, niby w niewinnym odruchu pokazania sołtysowi jak jej serce wali ze strachu. Zamia zręcznie wykorzystała moment rozproszenia uwagi starego Nebermeiera i przejęła weksel oraz dodatkowo sakiewkę z pieniędzmi, po czym, krzycząc o nadciągających wilkach, zeskoczyła z wozu i uciekła w przydrożne zarośla. Zigzak zaś podążyła za nią. 
• Reiner próbował zmusić starą kobyłę Nebermeierów do galopu, planując uciec przed skowytem wraz z mieszkańcami wsi Jabłonki, jednocześnie negocjując z sołtysem pakt o nietykalności dla siebie. Widząc jednak, że ten plan ma nikłe szanse powodzenia, a sołtys nie kooperuje, porzucił wóz i gwiżdżąc w swój gwizdek pognał w stronę pól, chcąc odwrócić uwagę nadchodzącego stwora od reszty i ściągnąć ją na siebie.
• Ynga także porzuciła wóz Nebermeierów oraz swoją rolę i zniknęła w zagajniku, by przemienić się w formę Varulfa. Nebermeierowie odjechali sami w stronę Lipek, zaś z wąwozu wyszedł potwór przypominający porażonego dziwną mutacją wilka. Podążył on tropem Reinera uciekającego przez pola i byłby go dopadł, gdyż mężczyzna potknął się niefortunnie. Desperacki rzut nożem w paszczę stwora niewiele pomógł. Nóż trafił, ale odbił się od kła, nie raniąc bestii. Reinera uratowała Ynga będąca już w postaci Varulfa. Złapała go i pognała z nim do chaty, z której wcześniej wyruszyli. 
• Tymczasem Zigzak i Zamia odnalazły się i razem trafiły do malinowego chruśniaka, będącego ulubionym miejscem tej drugiej. Tam Zamia miała wreszcie czas przyjrzeć się zdobytemu wekslowi i odkryła, że jest na nim zabezpieczający zapis, mianowicie mogą go zrealizować w banku tylko dwie osoby: Evantia Malheiros lub Odo Nebermeier. 
• Nie doczekawszy się w chacie na Zigzak i Zamię, Ynga i Reiner ruszyli na poszukiwanie zaginionych towarzyszek. Znaleźli je w malinowym chruśniaku, gdzie wspólnie ustalili, że trzeba coś z tym wekslem zrobić, by udało się go spieniężyć. Reiner obiecał wykoncypować jakiś plan. 

Następstwa

• Weksel na budowę szkoły we wsi Jabłonki zostaje skradziony przez bandę złożoną z: Reinera, Zamii, Yngi i Zigzak. 
• Odo Nebermeier, sołtys Jabłonek, traci nie tylko weksel, ale także sakiewkę z pieniędzmi, którą skradła mu Zamia, oraz zaufanie do niewiast w potrzebie. 
• Hodo Nebermeier pozostaje pod urokiem blondwłosej Yngi, którą Zamia nazwała przy nim Gyną. 
• Matias zostaje lekko ranny w czoło przez rzut kamieniem w wykonaniu Reinera. 
• Reiner, Zamia, Ynga Zigzak oraz mieszkańcy Jabłonek są świadkami pojawienia się dziwnego, zmutowanego stwora. 
• Reiner, Zamia, Ynga i Zigzak widzą także ognistookie jelenie. Ewidentnie z fauną Mintlaw dzieje się coś niedobrego. 
• Ynga gubi powierzoną jej przez Zigzak obrożę, ale cudem odnajduje ją w trawie. 
• Reiner traci płaszcz podarowany Zigzak, ulubioną kurtkę zagarniętą przez Yngę i swój pistolet wrzucony do wozu Nebermeierów. 
• Ynga ujawnia przed Reinerem, że jest wilkołakiem.
• Odo Nebermeier  spóźnia się na spotkanie z burmistrzem Mintlaw, przez co nie bierze udziału w negocjacjach w sprawie pozwolenia na budowę szkoły w Jabłonkach.

Historie postaci:

• Zigzak: Zigzak we współpracy z Reinerem, Zamią i Yngą zorganizowała zasadzkę na zdążającego do miasteczka Mintlaw Odo Nebermeiera, sołtysa wsi Jabłonki. Zgodnie z planem Reinera wcieliła się w rolę bandytki i zastraszyła syna sołtysa, Hodo Nebermeiera. Podczas napadu spontanicznie wydała z siebie skowyt, co niespodziewanie przyciągnęło uwagę zmutowanego monstrum. Podążyła tropem Zamii do malinowego chruśniaka, by upewnić się, że młoda jest bezpieczna. Tam w końcu odnalazła ją reszta towarzyszy.
• Zamia: Zamia (podając się za chłopca imieniem Felix) we współpracy z Reinerem, Yngą i Zigzak zorganizowała zasadzkę na zdążającego do miasteczka Mintlaw Odo Nebermeiera, sołtysa wsi Jabłonki. Zgodnie z planem Reinera wcieliła się w napadane dziecię i znalazła obrońcę w postaci Odo Nebermeiera, który przygarnął ją na swój wóz. Podjęła próbę wykradzenia weksla, ale została przyłapana. Ocalona przez Yngę, dokończyła dzieło kradzieży i wraz z wekslem uciekła w las, ratując się przed pogonią oraz nadciągającym potworem przywołanym skowytem Zigzak. Schroniła się w malinowym chruśniaku, gdzie odkryła, że weksel jest zabezpieczony specjalnymi zapisami i trudno będzie go spieniężyć.
• Ynga: Ynga we współpracy z Reinerem, Zamią i Zigzak zorganizowała zasadzkę na zdążającego do miasteczka Mintlaw Odo Nebermeiera, sołtysa wsi Jabłonki. Zgodnie z planem Reinera wcieliła się w napadaną niewiastę i oczarowała Hodo Nebermeiera, syna sołtysa. Ponownie używając swego uroku, uratowała Zamię, którą sołtys schwytał podczas próby kradzieży. Gdy w trakcie napadu pojawił się przywołany skowytem Zigzak potwór, zmieniła się w Varulfa i uratowała Reinera, który skupił na sobie uwagę monstrum. Zdradziła tym samym Reinerowi tajemnicę swej prawdziwej rasy.
• Reiner: Reiner we współpracy z Yngą, Zamią i Zigzak zorganizował zasadzkę na zdążającego do miasteczka Mintlaw Odo Nebermeiera, sołtysa wsi Jabłonki. Był pomysłodawcą planu, by odegrać scenę napadu na Yngę i Zamię, co miało zaangażować Nebermeiera i jego towarzyszy w obronę ofiar, a te, zyskując jego zaufanie, cichcem miały wykraść weksel. Wcielił się w rolę bandyty i próbował przejąć wóz Nebermeiera, zastraszając jego woźnicę. Gdy w trakcie napadu pojawił się przywołany skowytem Zigzak potwór, Reiner, gwiżdżąc w gwizdek, odciągnął go od towarzyszy. Przed strasznym losem uratowała go przemieniona w Varulfa Ynga. Na koniec Reiner zadeklarował, że wymyśli plan jak spieniężyć zabezpieczony weksel.
• Angoulême: Postać przeżyła tajemnicze przygody, których szczegóły znane są tylko jej (prowadzenie Opowieści).

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Okręg Mintlaw, niedaleko Azeloth, Imperium Vanthijskie
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Najważniejsze wydarzenia

• Legalt Wachter decyduje się udać na emeryturę, przepisując własność kompanii najemnej Młoty w ręce Coraline Körte. Przyjmuje tytuł Rittmeisterin, zamiast stanowiska Obersta, który pozostaje tytułem honorowym Legalta.
• Coraline przekazuje swoją wcześniejszą funkcję kwatermistrza w ręce Linusa Meinna. László utrzymuje funkcję dowódcy zwiadu. W trójkę mają stanowić pion dowódczy organizacji po zmianach.
• Omówiony zostaje dotychczasowy kontrakt dla Rady Miasta Talkensburga, jak i zostaje podjęta decyzja co do czasowego skupienia swojej działalności na samym kantonie Shreiwaser. Omówiono również szeroko plany i strategię kompanii.
• Poinformowano członków kompanii obecnych w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą", czyniąc z powyższych informacji jawne i powszechne ogłoszenie, zarówno dla członków gildii, jak i na zewnątrz jej.

Następstwa

• Coraline Körte otrzymuje tytuł Rittmeisterin i przejmuje dowodzenie w gildii Młoty.
• Linus Meinn zostaje kwatermistrzem organizacji i tworzy pion dowódczy.
• László pozostaje na funkcji dowódcy zwiadu i również tworzy pion dowódczy organizacji.

Historie postaci:

• Linus: Linus uczestniczył w spotkaniu, na którym przekazano Coraline dowodzenie nad kompanią najemną Młoty. Otrzymał rangę kwatermistrza kompanii — Quartiermeister.
• László: László uczestniczył w spotkaniu, na którym przekazano Coraline dowodzenie nad kompanią najemną Młoty. Otrzymał rangę dowódcy zwiadu Fähnrich.
• Økse: Była jedną z pierwsych osób, które usłyszały o zmianach w kadrze zarządzającej kompanią Młoty, dzięki temu, że tego dnia przebywała w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą".
• Karus: Był jedną z pierwsych osób, które usłyszały o zmianach w kadrze zarządzającej kompanią Młoty, dzięki temu, że tego dnia przebywał w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą".
• Aiade: Była jedną z pierwsych osób, które usłyszały o zmianach w kadrze zarządzającej kompanią Młoty, dzięki temu, że tego dnia przebywała w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą".
• Coraline: Coraline uczestniczyła w spotkaniu, na którym przekazano jej dowodzenie nad kompanią najemną Młoty. Przyjęła tytuł Rittmeisterin i przejmuje dowodzenie w gildii Młoty.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Federacja Ostwaldzka, Talkensburg.
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Historie postaci:

• Jibrill: Brała udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjęła się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbowała stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Virgil: Brał udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjął się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbował stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Trematod: Brał udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjął się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbował stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Abiksen: Brał udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjął się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbował stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Mirima: Brała udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjęła się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbowała stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Seraphena: Brała udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjęła się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbowała stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Wade: Brał udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro. Podjął się walki o dobrostan zwierząt, a także spróbował stawić czoła dziwnej anomalii na pustyni. Mimo porażki całej misji, nikt nie miał doń pretensji o to, co wydarzyło się w czasie wyprawy.
• Arthes: Brał udział w próbie przetransportowania psów do Porto do Ouro, jednak szybko zboczył z trasy tuż za rogatkami wsi, gnany złymi przeczuciami. Nikt nie miał o to do niego pretensji.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Natea
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Historie postaci:

• Yaghoda: Towarzyszyła Vulturowi von Tüberlichowi podczas spotkania w jego posiadłości z Helen von Tüberlich oraz Libellulą von Tüberlich. Chciała zaprezentować swoje umiejętności pirotechniczne, ale jej tego zakazano, więc spotkanie zakończyła, sprzątając swój pokój.
• Libellula: Przybyła na zaproszenie Vultura von Tüberlicha do jego posiadłości, gdzie spotkała Helen von Tüberlich oraz Yaghodę von Tüberlich. Tam dowiedziała się o planowanym wyjeździe mężczyzny. Zgodziła się zaopiekować jego domem wraz z Helen, licząc, że znajdzie odpowiednie miejsce do palenia. Zaznaczyła, że co jakiś czas musi wracać do swojego domu, by przypilnować interesów.
• Helen: Przybyła na zaproszenie Vultura von Tüberlicha do jego posiadłości, gdzie spotkała Libellulę von Tüberlich oraz Yaghodę von Tüberlich. Tam dowiedziała się o planowanym wyjeździe mężczyzny. Zgodziła się zaopiekować jego domem wraz z Libellulą, nie będąc przy tym, o dziwo, nadto dociekliwą i, wyrozumiale, nie zadręczała gospodarza pytaniami. Wykazała się dużą troską o dobro rodziny i wspominała zmarłego męża Libelluli.
• Vultur: Zaprosił na spotkanie w swojej posiadłości Helen von Tüberlich, Libellule von Tüberlich oraz Yaghodę von Tüberlich, by poinformować je o swoim planowanym wyjeździe oraz poprosić o opiekę nad domem w czasie swej nieobecności. Niczym prawdziwy gospodarz zaopiekował się swoimi gośćmi, zapewniając im wszystko, co potrzebne.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Palast der Kartoffelkönige, Shreiwaser, Federacja Ostwaldzka
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Historie postaci:

• Javier: Wraz żoną Margeaux zorganizował spotkanie z hodowcami koni, proponując im wystawienie swoich wierzchowców w planowanym przezeń wyścigu. Nakreślił powierzchownie plany na ściganie się i turniej rycerski. Wytypował tych, którzy będą brali czynny udział w wydarzeniu.
• Adeline: Odpowiedziała na zaproszenie, zjawiając się w Villa de la Luna jako hodowca koni. Została zaangażowana w zaproponowany wyścig oraz wyraziła chęć wsparcia charytatywnych działań związanych z planowanym przez Javiera i Margeaux wydarzeniem.
• Margeaux: Wraz mężem Javierem zorganizowała spotkanie z hodowcami koni, proponując im wystawienie swoich wierzchowców w planowanym przezeń wyścigu. Napomknęła luźno o działalnościach charytatywnych, jakie chciała zainicjować wokół wydarzenia, chcąc wesprzeć ludzi z niższych warstw społecznych.
• Thadeus: Odpowiedział na zaproszenie, zjawiając się w Villa de la Luna jako hodowca koni. Nie został zaangażowany bezpośrednio w wyścigi, lecz Javier Borja zaproponował mu miejsce w rezerwie — na wypadek gdyby coś się stało któremuś ze startujących wierzchowców — i wsparcie organizacji wydarzenia.
• Zuzmara: Odpowiedziała na zaproszenie, zjawiając się w Villa de la Luna jako hodowca koni. Została zaangażowana w zaproponowany wyścig oraz wyraziła chęć wsparcia turnieju rycerskiego, poprzez wypożyczenie swoich wierzchowców.
• Tisabel: Odpowiedziała na zaproszenie, zjawiając się w Villa de la Luna jako hodowca koni. Została zaangażowana w zaproponowany wyścig, działając na rzecz własnej hodowli oraz Dumy Wspólnika.
• Leonardo: Zjawił się w Villa de la Luna w towarzystwie swojej żony Tisabel. Wspierał ją swoją obecnością w spotkaniu oraz obwieścił na koniec, iż ma w planach podobną inicjatywę.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Azeloth, Złote Tarasy
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Statystyki: autor: Eisu — dzisiaj, 17:02

Historie postaci:

• Jibrill: Jibrill wzięła udział w potyczce mającej na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Dzielnie walczyła za rodzinę i bliskich oraz za dziki, za co zyskała trzy świeże ciała do kontynuacji swych wiecznie niekończących się działań: jedno ciało elfa, jedno ciało ludzkiej kobiety i jedno ciało halfitki.
• Klaus: Klaus dowodził potyczką z bandytami mającą na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Dowiódł swych zdolności bojowych i przywódczych, odzyskał całe stado dzików siodłanych w liczbie dwóch odyńców i czterech loch, które trafiły do czekającej na nie zagrody w Cova dos Ursos.
• Darcelle: Darcelle wzięła udział w potyczce mającej na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Okazała się nie tylko świetną maginią bojową, ale i stawiła czoła swojemu lękowi przed zwierzętami. W nagrodę za to po wyprawie przypadły jej wszystkie zdobyte świecidełka.
• Virgil: Virgil wziął udział w potyczce mającej na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Z oddaniem i wytrwale walczył w imię Meyerów, by ci mogli odzyskać swoje dobra; poniósł obrażenia w zwarciu. W podzięce za pomoc otrzymał trzecią część zdobyczne oręża i pancerza.
• Trematod: Trematod wziął udział w potyczce mającej na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Walczył z oddaniem za sprawę, co nieomal kosztowało go życie. Mimo to nie poddawał się aż do wygranej; ta jednak obciążyła go na tyle, że musiał zostać na tyłach, gdy potyczka wciąż trwała. Za swe oddanie i wsparcie otrzymał trzecią część zdobycznego oręża i pancerza.
• Shanok: Najmitka Shanok wzięła udział w potyczce mającej na celu odbicie skradzionych Meyerom dzików siodłanych. Za swe wsparcie w walce i pomoc w odzyskaniu skradzionych dzików otrzymała trzecią część oręża i pancerza, jak i umówioną kwotę. Zyskała również stałych klientów złaknionych podziwiania jej wdzięków w czasie wszelkich walk.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Nacja, Grandes Planicies
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Statystyki: autor: Cesarz — dzisiaj, 0:02

Najważniejsze wydarzenia

• Odkrycie tajemniczych ruin w głębi  Grandes Planícies i plotki, jakoby czczono tam w jakiś sposób wampiry, sprawiły, że Ciernie Przedwiecznego postanowiły wysłać grupkę śmiałków do zbadania tych pogłosek. Pierwsza ekipa jednak nie wróciła zupełnie, druga wróciła w okrojonym składzie i z dziwacznymi opowieściami, co się tam działo. 
• Decyzją Radu Fairhursta, przywódcy Cierni, do zbadania grobowca wysłano nową ekipę, tym razem składającą się z grupy śmiałych i sprawdzonych osób: rodzin Malheiros i Meyer, oraz maga Vranotha, tropicielki Olayi i medyka Eugena. 
• Po ich przybyciu na miejsce zaczęły dziać się dziwne rzeczy: wizje, głosy. Grobowiec i jego otoczenie zdecydowanie wydawały się oddziaływać na psychikę śmiałków, chcąc złamać ich ducha. Nie udało się to, i mimo prób odwrócenia uwagi, udało im się wejść do środka, niestety, poświęcając jednego z ochroniarzy całej wyprawy. 
• Medyk Eugen postanowił zostać przed wejściem, zdradzając oznaki fascynacji dziwnym pyłem przypominającym krew. Miał też udzielić pomocy pozostającym na zewnątrz.
• Wewnątrz grobowca śmiałkowie odkryli dziwny posąg rycerza Śmierci, a także, prowadzeni magicznymi światełkami, trafili na kolejne pomieszczenia, które nie przyniosło odpowiedzi na pytanie: co się tu działo? 
• W końcu udaje się śmiałkom dotrzeć do pomieszczenia, w którym pełno jest starych ksiąg. Jibrill i Vranoth decydują się je przeglądać i zabrać co ciekawsze egzemplarze, zaś pozostała część śmiałków mierzy się z dziwacznym, przypominającym galaretowatego misia, stworem, będącym albo złudzeniem, albo wyobrażeniem kogoś, kto tkwi w grobowcu. Po pokonaniu Fafisia, przeciwnik znika, zostawiając więcej pytań, niż odpowiedzi.
• Ostatecznie drużyna śmiałków dociera do serca grobowca, gdzie poznaje prawdę: miejscowy kapłan podczas wydarzeń z GMO oszalał, postanowił więc zebrać mieszkańców wioski i ukryć ich w starym, zapomnianym grobowcu. Z powodu zamknięcia, powoli i nieuchronnie, pozostali przy życiu powoli popadali w szaleństwo, kapłan zaś bezlitośnie to wykorzystywał. Dochodziło też do aktów kanibalizmu na zwłokach. Pozostała przy życiu Negris poddała się wpływowi anomalii i również oszalała.  Rzuciła się do walki z Shuą, Klausem i Virgilem, lecz pozwoliła szybko się zabić, na koniec dziękując za łaskę śmierci. 
• Po wszystkim Jibrill Malheiros zdecydowała, że ciało Negris należy zabrać z sobą i przebadać. Ekipa ratunkowa, która ruszyła na pomoc osobom w grobowcu, pomogła wynieść skarby, jak broń czy księgi, zgadzając się, że podział łupów odbędzie się na górze. Jednocześnie zgodzono się, że anomalia grobowca wpływa na poczucie upływu czasu. Uznano też, że należy zgłosić to władzom w Casa da Vida, jak i wrócić tu później, by na spokojnie przebadać raz jeszcze całość. 

Następstwa

• Grobowiec został oznaczony na mapie anomalii, wstępnie sprawdzony i oczyszczony z zagrożeń. Śmiałkowie chcą wrócić i go zbadać raz jeszcze.
• Informacja o grobowcu zostanie przekazana tetrarchini Casa da Vida.
• Vranoth i Antonio znaleźli tajemnicze zapiski, które muszą rozszyfrować. Vranoth i Jibrill zyskali kilka ksiąg, oraz zwłoki do badań. Shua, Klaus i Virgil zyskali nowe bronie, zaś Darcelle bransoletkę. Olaya wyszła z grobowca z piękną sakwą.
• Tajemnica grobowca jest nadal do rozwiązania, kto go wybudował i w jakim celu, oraz kto został tam pochowany.
• Rody Malheiros i Meyer zyskują w oczach Cierni Przedwiecznego jako osoby gotowe do poświęcenia i badań, a także odważne i warte zaufania. 

Historie postaci:

• Jibrill: Brała udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskała odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczyła jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, była też świadkiem walki z Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Po jej śmierci zdecydowała się zabrać jej ciało do badań i analiz, które chce przeprowadzić z Vranothem. Zyskała też kilka starych ksiąg do swojej kolekcji oraz tajemniczy pamiętnik, który opisuje wcześniejszą wyprawę do grobowca.
• Klaus: Brał udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskał odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczył jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, dzielnie stawił czoła Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Jego zaufanie do magii zdecydowanie nie uległo poprawie. Z wyprawy powrócił z nową szablą.
• Shua: Brała udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskała odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczyła jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, dzielnie stawiła czoła Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Jej zaufanie do magii zdecydowanie nie uległo poprawie. Z wyprawy wróciła z nową szablą.
• Antonio: Brał udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskał odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczył jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, był świadkiem walki z Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Udało mu się również pozyskać tajemnicze notatki dotyczące jego zainteresowań, wymagające jednak dalszych badań.
• Darcelle: Brała udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskała odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczyła jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, była też świadkiem walki z Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Okazała się zdolną magiczką, nietracącą zimnej krwi. Z wyprawy wróciła z elegancką, elfiej roboty bransoletką.
• Virgil: Brał udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskał odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczył jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, dzielnie stawił czoła Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Z grobowca powrócił bogatszy o kilka sztuk broni - w tym bardzo dobrze wyważony, prosty sztylet.
• Vranoth: Brał udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskał odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczył jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy, był świadkiem walki z Negris, wypaczoną przez anomalię dziewczyną. Zdobył kilka interesujących, starych ksiąg do swojej kolekcji, zgodził się też, by wraz z Jibrill zabrać i przebadać ciało zmarłej Negris. Między księgami znalazł tajemniczą notatkę, którą będzie trzeba rozszyfrować.
• Eugen: Brał udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie wszedł jednak do środka, zatrzymując się przy wejściu i tam decydując się poczekać na śmiałków. Całą swoją uwagę skupił na dziwnej substancji przypominającej krew, którą pokryte były posągi.
• Olaya: Brała udział w badaniu tajemniczego grobowca leżącego na terenie opuszczonej wioski w Grandes Planícies. Nie uzyskała odpowiedzi na pytania, co w nim dokładnie czczono, walczyła jednak wraz z innymi o przetrwanie i poznanie prawdy. Pył i proch nie pozwolił jej do końca być z drużyną, została więc i czekała z boku. Znalazła ładną sakiewkę o pajęczym zapięciu, którą zabrała z sobą.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Natea, Grandes Planícies
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Następstwa:

• Po raz pierwszy od GMO otwarto lodowisko na Jeziorze Altea. Od teraz można wynajmować łyżwy u Aidana Coxa (odpłatnie!) i raczyć się pozycjami z zimowego jadłospisu.
• Aimée d'Agincourt, jako jedyna osoba występująca solo, wygrała konkurs na lepienie bałwana. W nagrodę otrzymała statuetkę misternej, kryształowej śnieżynki.
• Raudebjorn zyskał w oczach Ainae Cox, pomagając jej w serwowaniu zamówień z odpowiednią dawką swojskiego humoru.

Historie postaci:

• Jibrill: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, od razu prosząc zakłopotanego i celowo jeszcze zawstydzanego Aidana o dobór łyżew. W próbach przypomnienia sobie, jak się jeździ, pomógł jej Ivo, z którym wspólnie okrążyła jezioro, biorąc udział w spontanicznym wyścigu. Mimo zapewnień, że za chwilę dołączy do towarzysza, zostawiła go samego z zamówionymi grzańcami na rzecz pomocy Vranothowi. W atmosferze wzajemnego dogryzania, drobnych i większych złośliwości, zaliczyła przez niego dość bolesny upadek na lód. Wspólnie zeszli z tafli i napiwszy się grzańca (postawionego przez Vranotha, mimo oporów Jibrill), rozeszli się każde w swoją stronę.
• Robert: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Meli`sandry, której przedstawił Anthiopé jako swoją niedoszłą szwagierkę. Na lód przyszło mu jednak wyjść samotnie, po dobraniu łyżew przez Aidana. Był świadkiem wyjątkowo boleśnie wyglądającego upadku Astrid (którą zdawało mu się, że skądś kojarzył), a po zapewnieniach, że wszyscy są cali, dokończył swoją jazdę i opuścił teren lodowiska wraz z kompanką.
• Meli`sandra: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska z Robertem Rollem. Poznała Anthiopé jako niedoszłą szwagierkę znajomego, a kiedy oddalił się na łyżwy, spędziła czas przy ognisku. Wspólnie z kompanem opuściła teren zabawy.
• Frida: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Spędziła czas w towarzystwie Xirys, Magnusa oraz Morrigan, z którymi wzięła udział w konkursie na lepienie bałwana. Miała okazję poznać także Grumma - krasnoludzkiego instruktora jazdy na łyżwach. Próbowała załagodzić rosnący w pewnym momencie konflikt między Magnusem a Grummem, a także - korzystając ze swojego błogosławionego stanu - wyprosiła Ainae o spożywcze dodatki do bałwana. Pomagała Xirys w nauce jazdy na łyżwach. Pożegnawszy się ze znajomymi, samotnie opuściła teren lodowiska.
• Xirys: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Magnusa Björnssona. Spędziła czas w gronie Magnusa, Fridy oraz Morrigan, z którymi wzięła udział w konkursie na lepienie bałwana. Choć nie wygrali konkurencji, bawili się przednio, dodając do swoich śnieżnych figur rzeczy wyproszone u Ainae. Miała okazję poznać także Grumma, krasnoludzkiego instruktora jazdy na łyżwach, który pomógł jej przypomnieć sobie, jak poruszać się na lodzie. Wspólnie z Magnusem opuściła lodowisko.
• Magnus: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Xirys Wachter. Zirytowany przez Grumma, był bliski dopuszczenia się rękoczynów, na szczęście zaniechał uciekania się do przemocy. Spędził czas w gronie Xirys, Fridy oraz Morrigan, z którymi wziął udział w konkursie na lepienie bałwana. Choć nie wygrali konkurencji, bawili się przednio, dodając do swoich śnieżnych figur rzeczy wyproszone u Ainae, a Magnus odmówił oddania jednej z części śnieżnej instalacji swojego topora - którym zresztą rozpłatał ją po zakończeniu zawodów. Wyjątkowo cierpliwie czekał przy brzegu, aż Xirys wyszaleje się na lodzie, racząc się piwem. Wspólnie z nią opuścił teren lodowiska.
• Astrid: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Po wypożyczeniu łyżew udała się na lód. Niestety, już przy próbie pierwszej akrobacji powinęła jej się noga i zaliczyła niezwykle bolesny upadek. W pozbieraniu się z lodu pomogła jej Jasira. Robert Roll i Aidan zmartwili się jej stanem, wszystko wskazywało jednak na to, że zdecydowanie mocniej niż ciało, ucierpiała jej duma. Opuściła teren lodowiska zaraz po zwróceniu Aidanowi wypożyczonych łyżew.
• Victoire: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, gdzie większość wieczoru spędziła na lodowisku w towarzystwie Anthiopé Duivel. Po wyczerpującej jeździe pełnej intymnych rozmów obie kobiety postanowiły ulepić bałwana w postaci magicznego jednorożca. Razem opuściły imprezę.
• Lane: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Tary Ilras. Przy ognisku wręczył Raudebjornowi list, a następnie zabrał narzeczoną do Aidana, pozwalając mu dobrać im łyżwy. Jak przystało na medyka, ożywił się, opowiadając historię mnicha i jego skręconej kostki, a później z najwyższą troską o komfort Tary, zabrał ją na lodowisko, cierpliwie ucząc podstaw nauki jazdy na łyżwach. Po upadku towarzyszki, pomógł jej zebrać się z lodu i wspólnie opuścili teren Jeziora Altea.
• Raudebjorn: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, gdzie odnalazł znajomych, z którymi uciął sobie krótką pogawędkę. Kręcił się między straganami, próbując znaleźć sobie miejsce, finalnie lądując po drugiej stronie lady straganu, gdzie przez część wieczoru wspomagał Ainae Cox w pracy. Częstowany alkoholem, zniknął z nią między skrzyniami, strzelił z nią bruderszafta, zarobił buziaka i, pomimo zażyłości z Coxówną, pod koniec imprezy zwolnił się oficjalnie z tej dorywczej pracy. Zyskał w oczach karczmarki znad Altei.
• Jasira: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Na wypożyczonych łyżwach przyjechała z pomocą Astrid po jej spektakularnym upadku. Usiłowała podtrzymać na duchu niefortunną łyżwiarkę, wykazując się wyjątkową empatią.
• Tara: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Lane'a Borji. Rozgrzawszy się przez chwilę przy ognisku, śmiało ruszyła na lód wraz z narzeczonym, przyjmując jego instrukcje jazdy na łyżwach. Mimo prób niezaliczenia upadku, przewróciła się na lodowisku, szczęśliwie bez urazów. Opuściła teren zabawy wraz ze swoim towarzyszem, bogatsza o nowe doświadczenie.
• Tiliena: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska wraz z siostrą, Tisabel Montanari. Wspólnie z nią i nieco spóźnionym mężem wzięli udział w konkursie lepienia bałwana, racząc się grzańcami. Choć nie udało im się go wygrać, postanowiła nie kończyć wieczoru tą pesymistyczną nutą, a zaskoczona zainicjowaną przez męża bitwą na śnieżki, przyjęła wyzwanie, bawiąc się przy tym doskonale. Nieco zmarznięci, małżonkowie wspólnie opuścili teren lodowiska.
• Vranoth: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Połowę wieczoru spędził, próbując ustalić z Talilą co poszło nie tak, że ich relacja zdawała się nagle zmienić. Puściwszy znajomą w lodowe tango z Virelanem, udał się na łyżwy, gdzie zaczepił Jibrill, jak zwykle spędzając czas na wzajemnym dogryzaniu i beztroskim przewracaniu drugiej strony, okraszonym udawaną troską. Mimo protestów panny Malheiros, uparł się, by postawić jej grzańca. Po wypiciu trunku oboje rozeszli się w swoje strony.
• Talila: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Pożaliła się, że podczas obchodów Pszczelich Wróżb została okradziona ze swojego kogucika Myroslava, a Vranothowi wypomniała niezauważenie jej podczas zabawy. Wyszła na lód z Virelanem, przypadkowo i bez składu wykonując kilka imponujących łyżwiarskich figur na moment przed upadkiem. Wraz z towarzyszem z lodowiska wzięła udział w konkursie lepienia bałwana, którego nie udało im się wygrać.
• Aimée: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Początkowo niepewna, czy poradzi sobie w plebejskiej zabawie, ostatecznie wzięła udział w konkursie na lepienie bałwana. Mimo iż jako jedyna z uczestników działała w pojedynkę, werdyktem rodzeństwa Cox, udało jej się wygrać. Zdobyła kryształową statuetkę śnieżynki dla upamiętnienia tego zwycięstwa i wraz z resztą uczestników zabawy mogła uraczyć się rozgrzewającym napitkiem na koszt gospodarzy.
• Tisabel: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie siostry, Tilieny Ilras. Wspólnie z nią i szwagrem wzięli udział w konkursie lepienia bałwana, pod koniec którego, z przestrachu, przywitała męża śniegiem w twarz. Niezrażona przegraną w konkursie, razem z Leonardem udała się na lodowisko, wspierając go na lodzie z wyjątkową empatią. Jej dobre intencje jednak nie spotkały się ze zrozumieniem.
• Melwath: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska nieco spóźniony, dołączając do żony i szwagierki. We troje raczyli się grzańcami, biorąc wspólnie udział w konkursie na lepienie bałwana. Choć nie udało im się go wygrać, postanowił nie kończyć wieczoru tą pesymistyczną nutą i z zaskoczenia zainicjował zaciekłą bitwę na śnieżki z Tilieną, bawiąc się przy tym doskonale. Nieco zmarznięci, małżonkowie wspólnie opuścili teren lodowiska.
• Virelan: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Spędził praktycznie cały wieczór w towarzystwie Talili, a przez dłuższą chwilę również Vranotha, prowadząc luźne, rozbawione rozmowy. Spróbował swoich sił w jeździe na łyżwach; z miernym rezultatem, lecz szczęśliwie bez większych urazów. Wraz z Talilą wziął udział w konkursie lepienia bałwana; niestety nie udało im się wygrać.
• Artem: Pojawił się spóźniony na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Dobił do przyjaciół, gdzie połakomił się na kasmenis amarthyjski, który zaoferowała mu Alma. Nieprzejęty konsekwencjami zielnego podarku, wybrał się na lód, na którym zaliczył spektakularny upadek. Oddał się obserwacji gwiazd i tańczącej na lodowisku Petry, pod koniec imprezy zwierzając się Vladzie ze swych ślubnych zamiarów.
• Morrigan: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, dołączając do towarzystwa Xirys, Magnusa oraz Fridy, by wspólnie z nimi wziąć udział w konkursie lepienia bałwana. Niestety nie udało im się wygrać, mimo imponującej pracy grupowej.
• Ivo: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Udał się na łyżwy, a w zamian za "uratowanie" wyraźnie potrzebującej pomocy Jibrill, został zaproszony do jej posiadłości. Przy wspólnym okrążaniu jeziora zarządził wyścig, który intencjonalnie pozwolił wygrać Natejce. Mimo zapewnień kobiety, że zaraz doń dotrze, zamówił dla niej grzańca i nie doczekał się jej powrotu. Opuścił teren lodowiska zasilony skrętem od Raudebjorna.
• Petra: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Vlady Vasilijevy, z którą spędziła resztę wieczoru. Żywo zainteresowana almowym kasmenisem, była świadkiem łakomstwa Artemisa von Düstera. Wspólnie z ukochanym udała się na lód, gdzie z gracją godną tancerki wywijała na łyżwach, prezentując swoje talenty. Na zwieńczenie dnia zaproponowała Vladzie oraz Artemowi wieczór z szarlotką w nieco mniej mroźnej lokalizacji i wspólnie opuścili teren lodowiska.
• Alma: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska trzeźwa i uzbrojona w kasmenis, którym dzieliła się nad wyraz chętnie; jednym z obdarowanych był Artem von Düster, którego przestraszyła nowiną, że roślina jest trująca i zirytowała nazwaniem publicznie Petry jego konkubiną. Bawiła się w towarzystwie znajomych, zabierając małżonka na lód, gdzie podpuściła go do wykonania odważnego skoku. Oburzenie Salvady okryła czułością i wspólnie z nim opuściła imprezę.
• Salvada: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska. Szybko odnalazł żonę w towarzystwie znajomych i porwał ją na lód, a w trakcie jazdy zachęcił do wspólnego skoku na łyżwach. Nieświadomy podstępu pani Massari, wykonał w powietrzu zgrabny obrót, mimo pewnych obaw o twarde lądowanie. Skok się udał, choć zamiast w duecie, odbył się solo, a Salvada zdobył uznanie żony. Był oburzony, że mimo zapewnień, Alma nie zrobiła akrobacji równocześnie z nim. Szybko udobruchany, opuścił imprezę u jej boku.
• Leonardo: Pojawił się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, nieco spóźniony dołączając do żony i szwagrów, choć, ze względu na swą nieskrywaną nienawiść do zimy, nie był spodziewanym gościem. Udał się z Tisabel na lodowisko, gdzie dał popis całkowitego braku koordynacji i umiejętności jazdy na łyżwach, ku własnemu zirytowaniu, podsycanemu nieproszoną pomocą żony. Bardzo nie w sosie, wspólnie z nią opuścił teren zabawy.
• Anthiopé: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska, gdzie większość wieczoru spędziła na lodowisku w towarzystwie Victoire Malfette. Po wyczerpującej jeździe pełnej intymnych rozmów, obie kobiety postanowiły ulepić bałwana w postaci magicznego jednorożca. Razem opuściły imprezę.
• Vlada: Pojawiła się na Wielkim Otwarciu Lodowiska w towarzystwie Petry Sztáray, dostrzegając w tłumie twarze wielu znajomych. Najedzona i opita, spędziła czas na rozmowach oraz jeździe na łyżwach. Pod koniec imprezy została świadkiem wyznania Artema von Düstera w kwestii jego ślubnych zamiarów względem Petry. Wspólnie z przyjaciółką i Artemisem opuściła teren lodowiska.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Mała Vanthia, Jezioro Altea
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Najważniejsze wydarzenia:

• Z okazji końca lata, nad Jeziorem Bursztynowym, odbył się festyn, który miał być wyrazem wdzięczności za obfite plony oraz za łaskę zesłaną przez Przedwiecznego. Wyszło jak wyszło. 
• Licznie zgromadzenie goście mogli bawić się przy cudownym głosie zuchwałej Ildony^ występującej wraz z muzykami.
• Przybyłe damy zostały obdarowane wiankami. 
• Jano^ zajmujący się piwowarstwem promował interes, zachęcając z pomocą Zosieńki^ wszystkich zgromadzonych do zakupu złocistego trunku.
• Pierwszą atrakcją festynu był pokaz tancerzy ognia, jaki otrzymał owacje, niezbyt głośne, ale jednak.
• Następnie było rozdawanie chętnym pieczonego prosiaka, jaki z namaszczeniem był przygotowywany od rana na wolnym ogniu.
• Główną atrakcję były  popisy akrobatyczne. Dwóch mężczyzn kręciło salta oraz porywało damy w pobliże ogniska, aby, udowadniając swą męskość, skakać przez płomienie.
• Alena próbowała swoich sił w negocjacjach oraz zastraszaniu, co wywołało tylko irytację u sprzedawcy. Arraragi w przypływie rozsądku kupił jej pamiątkowe figurki, niestety nie te, które chciała, więc Alena, pogodzona z losem, nabyła wymarzoną figurkę konika.
• Xirys, która przybyła z Batholomewem, poszukiwała duszonej kapusty, lecz ostatecznie skończyła przy pieczonym prosiaku. Otrzymała, od tajemniczego wielbiciela, bukiet polnych kwiatów, a los pragnął, aby błędnie połączyła poszlaki i uznała Magnusa za owego wielbiciela. Po skonsumowaniu soczystej karkóweczki skupiła całą swoją uwagę na potężnym wojowniku.
• Bartholomew spędził wieczór przy piwie wraz z towarzyszącymi mu kobietami, Mariselle i Alicianeą. Z daleka podziwiali wszelkie zmagania oraz występy.
• Mistrz Turpot^ pragnący miłości zakończył festyn ze złamanym sercem, gdy rudowłosa piękność o imieniu Xirys zostawiła go dla jakiegoś osiłka. Na szczęście wcześniej zdążył uraczyć gości pieczonym prosiakiem znad ogniska.
• Darcelle, która przybyła na festyn jako jedna z pierwszych, spędziła wieczór na potajemnej schadzce z kuzynem Virgilem. Prowadzili rozmowy o życiu oraz razem tańczyli, co znacząco zbliżyło ich do siebie.
• Shua wraz ze swym mężem, Klausem, bawili się w swoim towarzystwie, zacieśniając więzy małżeńskie. 
• Jibril wraz z Mirimą spędziły część dnia na poznawaniu się, co zaskutkowało zaproszeniem Mirimy do pracowni nekromantki. 
• Magnus, który od początku wydawał się nieco aspołeczny, ostatecznie otworzył się na przybyłych. Zabrał z szynku beczkę z piwem, jaką chciał obdarować nowych znajomych, niestety w trakcie otwierania jej zniszczył swój róg. Z niewiadomych pobudek po wszystkim próbował podpalić namiot ze sceną, aż w końcu zniknął gdzieś z Xirys. Walkiria zawładnęła jego sercem. 

Następstwa:

• Alena weszła w posiadanie pamiątkowych figurek, w tym wymarzonej: konika, zaś Arragi nabył wątpliwej wartości artystycznej, rzeźbione w drewnie, figurki bobasów.
• Xirys, która od tajemniczego wielbiciela otrzymała bukiet polnych kwiatów, tkwi w błędnym przekonaniu, że owym wielbicielem jest Magnus.
• Zacieśniły się więzy między Darcelle i Virgilem, Shuą i Klausem, Xirdis i Magnusem, zaś Jibril i Mirima poznały się bliżej, co zaskutkowało zaproszeniem Mirimy do pracowni nekromantki.

Historie postaci:

• Aliciane: Aliciane brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Przebywała w towarzystwie najbliższych oraz podziwiała występy artystów.
• Mariselle: Mariselle brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Przebywała w towarzystwie najbliższych oraz podziwiała występy artystów.
• Bartholomew: Bartholomew brał udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Przebywał w towarzystwie najbliższych oraz podziwiała występy artystów.
• Darcelle: Darcelle brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Wieczór spędziła w towarzystwie kuzyna Virgila, zacieśniając więzi między rodami oraz podziwiając występy artystów.
• Virgil: Virgil brał udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Wieczór spędził w towarzystwie kuzynki Darcelle, zacieśniając więzi między rodami oraz podziwiając występy artystów.
• Xirys: Xirys brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Oczarowała swym wdziękiem mistrza Turpota, łamiąc mu chwilę później serce. Wieczór spędziła między krzakami w towarzystwie Magnusa.
• Alena: Alena brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Przebywała w towarzystwie Arraragiego oraz zakupiła drewnianego, ręcznie malowanego konika.
• Mirima: Mirima brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Większość wieczoru spędziła na rozmowach o śmierci z Jibrill Malheiros. Pierwszy raz mało nie umarła od napitku Trzech Boginek. Podziwiała występy artystów oraz puszczała wianki na wodzie.
• Jibrill: Jibrill brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Większość wieczoru spędziła na rozmowach o śmierci z Mirimą. Podziwiała występy artystów, ciesząc się jadłem oraz odganiała namolnych adoratorów.
• Arraragi: Arraragi brał udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Przebywał w towarzystwie Aleny oraz powiększył swój majątek o trzy paskudne, rzeźbione w drewnie, figurki bobasów.
• Magnus: Magnus brał udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Zasłynął wśród zebranych piciem piwa prosto z beczki oraz rozlewaniem go dookoła, znokautowaniem starca próbującego rozruszać gawiedź konkursem na łowienie jabłek oraz próbą podpalenia namiotu. Koniec wieczoru spędził na zacieśnianiu więzi z nadobną wojowniczką o imieniu Xirys.
• Klaus: Klaus brał udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Wieczór spędził głównie w towarzystwie żony, odrzucając wszelkie próby zalotów innych panien. Podziwiał występy artystów przy kuflu piwa.
• Shua: Shua brała udział w festynie z okazji końca lata nad Jeziorem Bursztynowym. Większość wieczoru spędziła w towarzystwie męża, znajdując mu coraz bardziej wymagające zadania. Podziwiała występy artystów, degustując lokalne wyroby piwowarskie.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Bursztynowe Jezioro
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Najważniejsze wydarzenia:

• W ostatnich dniach Jomraka Azeloth obiegła informacja o śmierci lokalnego, mocno związanego z półświatkiem i znanego ze skąpstwa pasera. Do uszu wielu osób szybko dotarły przy tym plotki, że stary van der Werff^ w testamencie nie zostawił nic rodzinie, tylko cały swój majątek przepisał Pomponowi^ — swojemu parszywemu, znanemu z paskudnego usposobienia kotu — i przypiął do jego obroży kod do skrytki bankowej, w której ukrył gromadzoną przez całe życie fortunę. Niestety, kiedy bratanek^ pasera próbował złapać zwierzę, Pompon wyrwał mu się, uciekając z mieszkania i znikając gdzieś na mieście, w efekcie czego na nieuchwytnego kota zaczęło polować dziesiątki liczących na łatwe zdobycie fortuny osób.
• Pomponowi udało się ukrywać ponad tydzień; 10 Penhara został wreszcie zauważony w pobliżu Kurzego Targu przez dwóch kryminalistów — Reinera i Cegłę^. W wyniku przepychanki między tą dwójką padł strzał, który nie tylko wywołał panikę robiącego akurat popołudniowe zakupy tłumu, ale też przykuł uwagę innych zainteresowanych (z różnych powodów) złapaniem kota osób: Garou, Angoulême, Zamii, Oleny, Muriny oraz Irii.
• Pościg za zwierzęciem okazał się niezwykle karkołomny; usiłująca schwytać Pompona grupa ledwo uniknęła stratowania w tłumie, doszczętnie zdemolowała mieszkanie byłej śpiewaczki operowej, doprowadziła do wypadku wiozącego kapustę wozu oraz wywołania pożaru i została niemal aresztowana przez oddział straży miejskiej. Ucierpiała również piekarnia, która na straty musiała spisać worki z mąką, w jakie wpadły Angoulême z Zamią oraz partię świeżo wypieczonych pączków, przez którą przetoczył się Garou.
• Pompona ostatecznie udało się schwytać Murinie; szczurołapka wykorzystała oślepienie dwóch kotłujących się w mące rywalek, aby zgarnąć kota w momencie, gdy reszta uczestniczących do tej pory w pościgu osób zajęta była gaszeniem rozpętanego przez Reinera pożaru oraz uspokajaniem szykującego się do aresztowania wszystkich patrolu straży.

Następstwa:

• Murina staje się dumną właścicielką Pompona, czyli lekko wyliniałego, ale za to niezwykle łownego jednookiego kocura o paskudnie humorzastym charakterze. Znajdujący się przy jego obroży kod i adres kierują do jednego z azelockich banków w którym van der Werff zdeponował koci “fundusz emerytalny”. To znacząca suma, ale nie można jej wypłacić naraz — wypłata kolejnych transz pozwalających na rozpieszczanie zwierzaka najlepszymi rybami wymaga regularnego odwiedzania banku i udowadniania, że Pompon ma się dobrze.
• Chwilową sensacją w mieście staje się zniekształcona przez plotkarzy historia o pożarze w pobliżu Kurzego Targu, który zmusił ludzi do wyskakiwania z okien kamienicy. Jej przypadkową bohaterką zostaje “ta nowa karczmarka”, Iria Delacroix, która podobno samodzielnie kierowała akcją ratunkową i została nawet poparzona w jej trakcie.
• Olena Petrova oszałamia swoim wdziękiem sierżanta azelockiej straży miejskiej, który obiecuje jej w jakiś sposób wynagrodzić straszne przeżycia i oferuje przysługę.
• Cegła przez przypadek wygaduje się przy Irii, że Reiner jest znany w półświatku pod pseudonimem Pręga.

Historie postaci:

• Murina: Usiłując złapać Pompona — wrednego zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth (ale w którym ona sama widziała tylko potencjalnego łowcę szczurów) — wzięła udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie chaotycznej pogoni niemal została aresztowana przez straż miejską i brawurowo wyskoczyła z okna na drugim piętrze kamienicy, lądując na wozie z kapustą, który parę chwil później wymknął się spod kontroli i został podpalony, szczęśliwie odcinając od niej i kocura znaczną część ścigających zwierzę ludzi. W efekcie Pompon ostatecznie wylądował w jej ramionach (wbijając się czule żółtymi i ostrymi jak brzytwa pazurami), dzięki czemu Mysza może regularnie wypłacać na jego utrzymanie pieniądze z konta jego byłego właściciela.
• Zamia: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wzięła udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie napełniającej żyły adrenaliną chaotycznej pogoni po dachach i ulicach zrujnowała mieszkanie znanej śpiewaczki operowej i wyskoczyła z okna na drugim piętrze kamienicy, lądując szczęśliwie na wozie z kapustą. Była o krok od capnięcia kocura, ale ostatecznie wymknął jej się, kiedy po wpadnięciu do piekarni, oślepiona przez chmurę mąki, ugryzła Angoulême i została w odwecie kopnięta w nos.
• Olena: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wzięła udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. Nie udało jej się osiągnąć celu (a w trakcie chaotycznej pogoni została niemal zmiażdżona przez spadających ze schodów kryminalistów i oberwała wystrzeloną z duża prędkością z rozbitego wozu główką kapusty), ale przynajmniej zrobiła naprawdę piorunujące wrażenie na szpakowatym sierżancie azelockiej straży miejskiej, który — zauroczony jej wdziękiem — zamiast szukać winnych odpowiedzialnych za zrujnowanie okolic Kurzego Targu, skupił się wyłącznie na niej (i mniej chętnie na gaszeniu płomieni).
• Reiner: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wziął udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie chaotycznej pogoni wdarł się do mieszkania znanej śpiewaczki operowej, niemal skręcił kark, spadając ze schodów, i podpalił pędzący ulicą wóz, zwracając na siebie uwagę patrolu straży miejskiej. Dzięki zamieszaniu i odwróceniu uwagi konstabli przez inne zainteresowane zdobyciem kocura osoby, udało mu się jednak (z pustymi rękami, ale przynajmniej bez problemu) uciec.
• Iria: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wzięła udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie pogoni usiłowała przede wszystkim powstrzymać chaos, wchodząc w drogę biegnącemu za kocurem kryminaliście, odwracając uwagę straży miejskiej i próbując zatrzymać rozpędzony wóz, który stanął w pewnym momencie w ogniu, powodując u niej lekkie poparzenia. Nie zniechęciło jej to jednak do niesienia pomocy i zaangażowania się w koordynowanie akcji gaśniczej, która powstrzymała ostatecznie potencjalnie groźny pożar.
• Angoulême: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wzięła udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie chaotycznej pogoni zrujnowała nie tylko swoją śnieżnobiałą bluzkę, ale też mieszkanie znanej śpiewaczki operowej i wyskoczyła z okna na drugim piętrze kamienicy, lądując szczęśliwie na wozie z kapustą. Była o krok od capnięcia kocura, ale ostatecznie wymknął jej się, kiedy po wpadnięciu do piekarni, oślepiona przez chmurę mąki, szarpała się z próbującą ugryźć ją młodą wilkołaczycą.
• Garou: Usiłując złapać Pompona — zbiegłego kota, który przy swojej obroży miał kod do skrytki bankowej zmarłego pasera i na którego w związku z tym polowała znaczna część Azeloth — wziął udział w zakończonej pościgiem i pożarem przepychance z innymi próbującymi przechwycić zwierzaka osobami. W trakcie chaotycznej pogoni, by zdobyć przewagę nad innymi, podawał się za rekwirującego drabiny inkwizytora i szukającego talentów kulinarnych przedsiębiorcę oraz odważnie wyskoczył z okna znajdującego się na drugim piętrze mieszkania. Ta ostatnia decyzja niestety nie skończyła się dla niego dobrze. Poobijany i półprzytomny wpadł ostatecznie w kram ze świeżo wypieczonymi pączkami, powodując znaczne straty materialne.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Azeloth (Imperium Vanthijskie)
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Najważniejsze wydarzenia:

• 2 Jomraka, w Talkensburgu, w kantynie kompanii Młoty "Pod Pijaną Czarownicą" odbył się występ znanej natejskiej tancerki Rosisy Wiviery. Choć nie był to największy występ kobiety, to jak na zwyczajową liczbę bywalców gospody gości było dość dużo. Na pokaz tańca przybyli między innymi: Heledir, Petra, Artem, Linus, Lensyetta, Cassia, Deidre i Silas. 
• Muzykę przygrywała wędrowna trubadurka z Natei o imieniu Sierra oraz pochodzący ze wsi Doftot jej elfi kompan znany jako Vesco. Szybko okazało się, że ten ostatni zna się z karczmarką o imieniu Dian, a co więcej: jest między nimi jakiś konflikt. Niemniej nikt nie postanowił się w ich sprawę wtrącać.
• Po oficjalnym pokazie odbyły się tańce i swawole, w których sama Rosisa także wzięła udział.

Następstwa:

• Sprawa między Dian oraz Vesco pozostaje nierozwiązana. 
• Występ uznano za udany, a kantyna zarobiła nieco nadprogramowych pieniędzy. Rosisa stała się nieco bardziej rozpoznawalna w Talkensburgu. 

Historie postaci:

• Linus: Oglądał występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawił się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Silas: Oglądał występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię.
• Deidre: Oglądała występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawiła się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Rosisa: Wystąpiła w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącą do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawiła się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Heledir: Współorganizował występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawił się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Lensyetta: Oglądała występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię.
• Petra: Oglądała występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawiła się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Artem: Oglądał występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię. Bawił się do godzin późnych wraz z niektórymi z gośćmi, którzy dotrwali do końca.
• Cassia: Oglądała występ Rosisy Wiviery w Talkensburgu, w kantynie "Pod Pijaną Czarownicą" należącej do kompanii Młoty. Pokaz był udany i ściągnął sporą widownię.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Federacja Ostwaldzka, Talkensburg.
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj

Najważniejsze wydarzenia:

• 14 Asvarba Pierwszego Roku Odbudowy. Mgielnica. Dzień po uczcie. W jadalni pałacu rodu Riddeau spotyka się czworo z uczestników wieczorku karcianego, który miał miejsce dzień wcześniej: rześki i wypoczęty Crevan Riddeau, skacowana Sadei Sagart, olśniewająca Mithra Sagart i potwornie zmarnowany Anatini Cairndow.
• Poranek nie traktuje wszystkich równo. Niektórym udało się wyspać, inni robili dobrą minę do złej gry, a jeszcze inni nawet nie próbują udawać. Na szczególną uwagę zasługujetu Anatini — w końcu spędził noc na prowizorycznej leżance w pokojach dla służby, a poprzedniego wieczoru o mało co nie zginął w czeluściach przepaści obok pałacu Riddeau.
• W momencie pojawienia się na śniadaniu Mithry i Anatiniego atmosfera staje się gęsta. Sadei i Crevan — gospodarze — nie wiedzą jeszcze, czym to może być spowodowane. Ale czują, że coś jest nie tak. Trudno byłoby tego nie zauważyć.
• Śniadanie zaczyna się od niezobowiązujących rozmów na temat bukietu smakowego wina, kształtu butelek oraz estetyki i bezpieczeństwa barierki na balkonie Mgielnicy (który to temat kończy się falą mniej lub bardziej uprzejmej krytyki pomysłów, które przedstawił Anatini, oferując elfom swój kowalski kunszt).
• W międzyczasie Anatini wprawia zebranych w konsternację, pożywiając się zieleniną, zapijając ją wodą, i o mało co nie topiąc się we własnej szklance.
• Crevan postanawia delikatnie szturchnąć kijem mrowisko. Mithra, olśniewająca i piękna, zabiera się za puszczanie oczek w kierunku Anatiniego. W odpowiedzi obrywa jej się za pustkę, odrzucenie, odtrącenie i niechęć, jaką obdarzyła go po konwersacji, którą w burzliwej atmosferze przeprowadzili dnia poprzedniego. Jednak nikt nie spodziewa się tego, co ma zaraz nastąpić.
• W końcu Anatini uchyla rąbka tajemnicy: pytając Sadei, kiedy zamierzała TO powiedzieć.
• Sadei wpada w konfuzję, nie mając pojęcia, o co może chodzić halficie.
• Anatini precyzuje: chodzi o to, że rzekomo ukrywano przed nim fakt, że Mithra jest siostrą Sadei. Tą z zakonu. W końcu noszą to samo nazwisko.
• Mithra jest zaskoczona — na tyle, że momentalnie zaprzestaje prób kokietowania Anatiniego.
• Crevan oznajmia, że w takim razie jest ojcem Anatiniego i sugeruje, że przebada halfitę po śniadaniu, ponieważ najwyraźniej doznał jakiegoś urazu wskutek wypadków dnia poprzedniego.
• Sadei delikatnie przypomina halficie, że jej siostrę — tę z zakonu — widział setki razy na portrecie w rodzinnej posiadłości rodu Sagart. Wyraża zdziwienie faktem, że posądza się ją i Mithrę o naumyślne ukrywanie przed halfitą wzajemnych powiązań rodzinnych. Sugeruje, że badanie głowy halfity faktycznie się przyda, po czym niezwłocznie do niego przystępuje.
• Mithra dworuje sobie z Anatiniego, zacząwszy sypać żartami na temat rzekomego spisku, jaki uknuły z Sadei, by Anatini przestał się uganiać za… spódnicami i zajął się nauką.
• Anatini zaczyna narzekać i wypominać Sadei, że męczy go nadmierną ilością materiału do nauki — nazywając ją “dręczycielką” i bardzo niedelikatnie odtrącając jej gotowe do przeprowadzenia badania ręce. Z kolei gospodarzowi każe w żołnierskich słowach oddalić się szybko w bliżej nieokreślonym kierunku. Obrusza się tym, że Mithra robi sobie z niego żarty, po czym zaczyna bardzo emocjonalnie i bardzo dobitnie wyliczać wszystkie krzywdy, które spotkały go w życiu: począwszy od braku nogi, a na obecnej sytuacji skończywszy. Sugeruje, że brakuje tylko, żeby Crevan zatruł jedzenie, którym halfita miał się raczyć podczas śniadania.
• Crevan czuje się głęboko urażony — zarówno obelgą, niedelikatnym potraktowaniem swojej narzeczonej przez halfitę, jak i sugestią, jakoby zatruwał jedzenie. Przypomina Anatiniemu, że dzień wcześniej naraził własne życie, by wyciągnąć go zza barierki. Nazywa go “żałosną kreaturą” i “ niewdzięcznikiem”.
• Sadei wtóruje Mithrze w dworowaniu sobie z Anatiniego. Później poważnieje i upomina halfitę za słowa, które skierował do jej narzeczonego. Następnie wykłada obecnym fakty dotyczące swojego rodu. Stwierdza, że Mithra nie może nosić nazwiska “Sagart” i że Anatini musiał się przesłyszeć.
• Mithra odpowiada Anatiniemu, uświadamiając mu, że ona sama również nie otrzymała od niego należytego wsparcia i udowadniając, że to nie ona jest winna temu, że halfita o mało co nie wypadł wcześniej z balkonu. Głośno potwierdza, że tak, owszem, nosi nazwisko Sagart, a osobą, która ją adoptowała jest Radan, wuj Sadei, którego elfka uznawała za zaginionego bądź martwego. Mówi, że chyba nie jest mile widziana i chce opuścić Mgielnicę.
• Anatini po przemowie Mithry całkowicie zmienia narrację. Wstaje z miejsca i rusza w jej stronę z zamiarem wyznania jej miłości.
• Crevan obrusza się, że halfita nie reaguje na jego słowa i emocje. Nie okazuje tego po sobie — jedynie kwituje całą sytuację upiciem kilku łyków z trzymanego przez siebie kieliszka. Zapewnia Mithrę, że jest mile widziana w Mgielnicy i że nie powinna się nigdzie wybierać samotnie.
• Sadei po usłyszeniu o Radanie wyprzedza Anatiniego w drodze do rudowłosej, by zalać ją deszczem pytań o swojego wuja.
• Mithra zaczyna mówić o Radanie. Jednak przerywa, gdy zostaje całkowicie zaanektowana przez Anatiniego, któremu również wyznaje miłość. Trwają w uścisku do momentu, w którym rudowłosa przypomina sobie o tym, że zaczęła opowiadać Sadei o swoim ojczymie. Opowieść kontynuuje.
• Crevan stoi na uboczu, obserwując dziejącą się na jego oczach scenkę rodzajową. Pije.
• Sadei chłonie informacje o swoim wuju, a po wszystkim markotnieje i udaje się w stronę Crevana, by wyznać mu, jak źle jej z faktem, że wuj nie utrzymywał z nią kontaktu przez tyle lat.
• Mithra obiecuje pomoc w znalezieniu Radana.
• Anatini nadal trzyma w objęciach Mithrę, zapewniając ją o miłości. Otaczający go świat nadal dla niego nie istnieje.
• Crevan bierze w objęcia Sadei, niosąc jej otuchę w rozterkach. W głębi duszy cieszy się, że w końcu będzie mógł spokojnie zjeść śniadanie.

Następstwa:

• Wszyscy obecni poznają nazwisko Mithry — które brzmi tak samo, jak nazwisko Sadei — i dowiadują się, że została adoptowana.
• Mithra i Sadei dowiadują się, że są powiązane więzami rodowymi — przez Radana, wuja Sadei, który adoptował Mithrę.
• Sadei dowiaduje się, że wuj Radan żyje. Prosi Mithrę, by pomogła jej się z nim skontaktować. Mithra obiecuje pomoc.
• Mithra i Anatini godzą się po kłótni, która odbyła się poprzedniego dnia.
• Barierka balkonu w Mgielnicy zostaje uratowana przed poprawkami kowalskimi sugerowanymi przez Anatiniego.
• Crevan może w końcu w spokoju zjeść śniadanie.
• Wszyscy żyją długo i szczęśliwie. Aż do następnego odcinka.

Historie postaci:

• Mithra: Mithra pojawiła się na śniadaniu dzień po wieczorku karcianym zorganizowanym w Mgielnicy przez Crevana i Sadei. Wyglądała olśniewająco i z gracją bawiła towarzystwo rozmową, chociaż od początku widać było, że sytuacja pomiędzy nią i Anatinim jest bardzo napięta. W końcu wyznała, że ma na nazwisko Sagart i że została w dzieciństwie adoptowana przez wuja Sadei — Radana. Wyznała również miłość Anatiniemu (którego dzień wcześniej odrzuciła po tym, jak sama poczuła się przez niego odrzucona i niezrozumiana) i obiecała pomóc Sadei w poszukiwaniu Radana.
• Sadei: Sadei pojawiła się na śniadaniu dzień po zorganizowanym przez siebie i Crevana wieczorku karcianym, który odbył się w Mgielnicy. Początkowo została wciagnięta w uprzejmą rozmowę z Mithrą, a później oskarżona przez Anatiniego o ukrywanie przed nim, że Mithra rzekomo jest jej siostrą. Przy pomocy opowieści o swojej rodzinie próbowała udowodnić obecnym, że Mithra nie może nosić nazwiska “Sagart”. Ostatecznie dowiedziała się, że Mithra została adoptowana przez jej własnego wuja - Radana Sagarta, po którym ślad zaginął wiele lat wcześniej. Rozgoryczona faktem, że wuj nie szukał z nią kontaktu, znalazła ukojenie w ramionach Crevana.
• Crevan: Crevan pojawił się na śniadaniu dzień po zorganizowanym przez siebie i Sadei wieczorku karcianym, który odbył się w Mgielnicy. Po kilkukrotnym dolaniu oliwy do ognia dyskusji stał się świadkiem ciekawej scenki rodzajowej, dziejącej się dookoła Anatiniego i Mithry - początkowo skłóconych, a potem szczęśliwie pogodzonych. Został zwyzywany i obrażony pod własnym dachem przez Anatiniego, co sprawiło, że okazał prawdziwe emocje. W międzyczasie skutecznie ostudził kowalskie zapędy Anatiniego, ratując barierkę balkonu w swoim rodzinnym pałacu przed poprawkami i przebudową. Później dowiedział się, że Mithra nosi nazwisko “Sagart”, i że została adoptowana przez wuja Sadei - Radana. Następnie skutecznie pocieszył Sadei, która była rozgoryczona faktem, że wuj Radan nie szukał z nią przez długie lata kontaktu. Ostatecznie w końcu udało mu się zjeść w spokoju śniadanie.
• Anatini: Anatini pojawił się na śniadaniu dzień po wieczorku karcianym zorganizowanym w Mgielnicy przez Crevana i Sadei. Noc był zmuszony spędzić na prowizorycznej leżance w pokojach dla służby, ponieważ nie został wpuszczony do własnej komnaty. Poprzedniego wieczoru o mało co nie zginął w czeluściach przepaści obok pałacu Riddeau, nad którą przez jakiś czas zwisał po zewnętrznej stronie barierki balkonu. Dowiedział się, jak to jest jeść zieleninę i pić wodę na śniadanie. Zwyzywał gospodarzy, a potem zarzucił Sadei i Mithrze - swojej utraconej kilkanaście godzin wcześniej miłości - że ukrywały przed nim, że są siostrami. Po rozwianiu niejasności wyznał miłość Mithrze, co finalnie doprowadziło między nimi do pełnej zgody. Dowiedział się również, że Mithra w istocie nie jest siostrą Sadei, tylko w dzieciństwie została adoptowana przez wuja nekromantki — Radana Sagarta.

Informacje dodatkowe:

• Zasięg opowieści: Kameralna
• Miejsce wydarzeń: Mgielnica, siedziba rodu Riddeau
• Link do oryginalnej opowieści: Kliknij tutaj